Kızım 2 yaşında, doğduğundan beri ağlayan bir bebekti. Huzursuzluğuna alışkınız. Ama bir kaç aydır huzursuzluğunda dışında, sürekli ağlayan, memnun olmayan bir çocuk haline dönüştü. Bu aralar kucaktan inmek istemiyor, sürekli ağlıyor ve ııı’lıyor. Biliyorum çoğu çocuk böyle biliyorum çoğu anne çok yıpranmış durumda. Ama bizimkide böyle demenize ihtiyacım var. Çok üzerine düşüyoruz ağlamasın, üzülmesin diye her şeyi yapmaya çalışıyoruz. Daha fazla mutsuz oluyor. Oturduğum sitenin en üst katındayım, eşim eve gelirken aşağıdan kızımın sesini duyabiliyor. Bu normal mi? Neden bu kadar mutsuz? Eşimde bende gezmeyi seviyoruz, dışarıya çıkalım kafamız dağılsın diyoruz burnumuzdan geri geliyor. Çok kelimesi yok 3-5 tane anca, bıcır bıcır kendi dilinde bişeyler anlatmaya çalışıyor ama belirgin değil. Bununla mı alakalı acaba? 2 yaşına yeni girdi hemen dil terapistine götürmek istemiyorum, biliyorum her çocuk farklıdır biraz daha zaman tanımak istiyorum. Sizlerinde 2 yaş çocuğu böyle mi? Ne olur böyle deyin.🙁