Kizlar kendimi çok kötü hissediyorum…2bucuk yaşında bir kızım,3aylikta bir oğlum var ama kızımla bebeklikten nasıl ilgileniyordumsa sabırla sevgile oğlumla aynı şekilde olmuyor yapamıyorum sanki o agladiginda sinirlerim bozuluyor bakmak istemiyorum sanki…kızım bebekken onsuz uyuyamazdim (şimdide öyle bizimle aynı odada uyuyor)..oglumdaysa kocam sabahları odadan cikarirki rahat uyuyayım hiç eksikliğini hissetmiyorum…en nefret ettiğim şey çocuk ayırmakti.. şimdi benmi böyle oldum diyorum… suçluluk duygusu beynimi yiyor😔