elftty 9 ay süren harika bir hamileliğin ardından berbat bir lohusalık yaşadım ya çok kötüydü. Hiç planda olmayan şeyler oldu acil sezaryena alındım çocuğum kuveze girdi hiç göremedim. 28 gün süt sağ süt götür, bir camın arkasından beş dakika bak çıkla geçti. Çok şükür çıkardık bu defa bana birşeyler oldu sanki çocuk benim değilde başkasının gibi geliyordu elim devamlı karnımda geziyordum bebeğim nerde diye devamlı ağla ağla. Çocuğa çok güzel baktım her şeyini yaptım ama sanki bir görev gibiydi sanki birisi gelip geri alacak o zamana kadar bakmam lazım gibiydi. Post açmıştım momda dışarı çık falan demişlerdi çıktım çocuk bir ağladı bir ağladı kucakta durmuyor pusette durmuyor mosmor oldu resmen eve geldim bir daha dışarı çıkamayacam hayatım bitti gibi hissediyordum eşimle asla baş başa kalamicam aramız bozulacak soğuyacak gibi geliyordu. Ama geçiyor tabiki hepsi boşuna öyle şeyler düşünmüşüm keşke o minicik hallerinin tadını çıkarsaydım. Şimdi 13 aylık kucakta durmuyor, kendini sevdirmiyor, dışarıyı çok seviyor, kendi odasında uyuyor.. geçiyor yani her şey