Lohusa sendromu 🥺

Nesrinimsii

Hanımlar merhaba. 1 hafta oldu doğum yapalı. Bu başlık defalarca açılmıştır belki ama ben direk burdan yazmak istedim. Yanlız kalmaktan bebeğe bakamamaktan o kadar korkuyorum ki bebeğimi kucağıma alıp emziremiyorum bile. Aglama krizlerim kendime zarar verme isteği oluşuyor içimde. Yanımda annem kalıyordu fakat o da şehir dışından geldiği için dönmek zorunda şimdi kaynanam yanıma gelecek. Ona bebeğimi emanet etme düşüncesi bile geriyor beni. Bugün psikolojik destek amaçlı doktora gittiğimde ilaç kullanamayacağımı istersem pasiflora denilen bi bitkinin şurubunu icebilecegimi veya hipnoz yöntemi ile bu süreci atlatabileceğimi söyledi. Sizler bu durumda neler yaptınız nasıl atlattınız bana bi akıl verin 😔

GirayinAslisi

Nesrinimsii aslinda çok güçlüsün o kadar guclusun ki anlatamam. Tek kalsan herseyi yapabilirsin sadece su an hassassin merak etme Allah in izniyle bu gunleri de atlaticaksin imkanin varsa yaninda birileri oslun kafan dagilir ama yoksa da endise etme cok güçlüsün o minicik bedene bakiyorsun o sana muhtac ve o da cok güçlü seninle birlikte herseyin istesinden gelecektir ve sana da guc verecektir biraz sabir Allah a dua et sabret ve biseyi kafaya takma aklina bisey geldiginde baska bisey dusun müzik dinle film izle iyi hissedersen temizlik yap komauna cay lahve icmeye git kafan dağılsın bak benim hic kimsem yok komsum dahil kimseye gitmiyorum ve o kadar anlayissiz bi esim var ki sanirim oda depresyonda ona ragmen idare ediyorum cok sukur diyorum yawrum sağlıklı Allah sabrini veriyor Allah yalniz birakmasin yeter 😊

Mom0870

Nesrinimsii hipnoz yöntemini deneyebilirsin ama bitkisel de olsa bi şey kullanma derim canım. Bende senin gibiydim çok ağladım annem ilk 10 gün kalıp gitti arkasından ağla ağla bi hal oldum. Çok korkuyordum çok küçük görünüyordu bebeğim gözüme. Yetersiz hissediyordum. Seni çok çok iyi anlıyorum bugün çok şükür 40ımız çıktı ve bu süreçte hep eşimle kavga ettim çok kötü bi lohusalık geçirdim ona rağmen korkmuyorum geceleri kalkıp kendim bakıyorum şimdi gözleri açıldı kilo aldı korkularım geçti oynuyorum onunla koridorda dans ediyorum (onu sarsmadan) çok gaz sorunu var tam oturup ağlayacağım zaman o ıkınıyor ağlama lüksüm yok ☺️ Eminim bu günler de geçecek. Güçlü ol

Rabiapnr

Nesrinimsii hepimiz az çok bu yollardan geçiyoruz ne mutlu hiç lohusalık yaşamadım diyene ama bir arkadaş da yazmış kımse senden başka senin kadar ince bakamaz çocuğuna ağlamasından mızmızlanmasından be istediğini anlayacaksın bakışından buna alışman lazım bunu kabul et ilk başta kendine telkin et bilmiyoruz kimse bilmiyor ama evlat çok şey ögretiyor annelik öyle bilinen olunan birsey değilmiş kendi çocuğun anne yaparmış seni onu öğrendim ben farkında bile olmuyorsun belki ama fark ettiğinde bunu düşün bir de ben Dr çok korkmuştum ben sadece emzitmistim yanındayken büyükler herkes gitti ben o zaman fark ettim anne olduğumu korkarken daha da iyi gelmişti yalnız kalmak ona tek basıma bakabileceğimi kanıtlamıştım herkes uzakta bizden en yakın aile ferdi bey 10 saat uzaklıkta ne mi oldu şimdi iyi ki dıyorum tek bir otorite var çocuğumun üstünde ay böyle de uyutalım böyle de yedirelim ay sütün mü yetmiyor ay mama da mi versek diyen yok 8 ay oldu hemen hemen sonuç bir düzenimiz var kendimize ona ve bana uygun bir düzen oturttuk şimdi biri geliyorsa aileden sevmeye geliyor bakmaya değil en çok ben mutluyum belki bu durumdan aramızda bambaşka bir bağ oluştu gider oynar belki ama bilir ben uyuturum ben beslerim acıkınca uykusu gelince bana gelir annem kendi annem bile şaşırdı biz rezillik cekmisiz dedi düşün sonuç mutlu bir anne mutlu bir evlat ve güzel kadın sen o bebeği 9 ay karnında taşıdın kanından canından vücudundan vererek şimdi niye bakamayasın bu yaşadığın da tamamen hormonlarının oyunu sen hissetmedin mi karnında mutlu olunca mutlu olduğunu sen hissetmedin mi gerilince gerildiğini pek de farkı yok o yüzden görüceksin gene seni hissedecek

Gizemmtastemel

Nesrinimsii aynı şeyleri 3 ay önce bende yaşadım nasıl zor olduğu anlarım bi türlü çocugum olduğunu kabullenemiyodum onu emzirmek istemiyodum kimselere emanet edemiyodum aksine bide yanımda kimse kalmasa bakamıcam sanıyodum o kadar kötüydüm ki yeni yeni geçiyo kızıma şimdi tek bakıyorum o günleri hatırladıkça o kadar pişman oluyorum ki ilk doğduğundan beri ben bakmadığım için ama sabret seninkide geçicek inşallah 😊🙏

Ayonuz

Bende 16 günlüktü yalnız kaldım dediğiniz gibiydim hiç iyi değildim hep birine muhtaç gibi hissediyordum biri olsun istiyordum yanımda hala da tam düzelmiş değilim 38 günlük olduk ama ne zaman kötü hissettim yüzümü yıkıyorum oğluma bakıyorum onun bana ihtiyacı var ve bu günler geçecek diyorum iyi geliyor

Nesrinimsii

Ayonuz Allah yardımcımız olsun hepinizin 😔 bu günlerde geçer geçer de ben kendimden geçmesem 😔

Tontisimm

Kızım 14 aylık daha geçmedi o his içimde sizi çok çok iyi anlıyorum🥺

Elif-ecre

Tontisimm ooyyy biz nerelere gidek o zaman 🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️ Valla canım çok afedersn o boktan psikoloji bi süre sonra geçiyor ama geçene kadar insanın ömründen ömür alıyor. Acil sezaryen doğum yaptım. Annem kalıyordu yanımda. Ama hafta 3-4 gün sonra kendi evine geçiyordu. Geri gelecek bunu bildiğim halde evde bağıra çağıra ağladım, aradım telefonda sen beni niye yalnız bırakıyorsun diye bağırıp çağırdım. Oysa o da beni ne zorluklarla büyütmüş. O an bunu bile düşünemiyorum işte. 2 ay 8 günlük olduk şükür. Bi de aksine bebeğim o kadar huysuz gazlıydı ki. Aç kaldım yarım bardak sütle gün geçirdim. Şimdi daha iyi. Kalabiliyorum artık bazı işlerimi yapabiliyorum hızlı hızlı. Ama hala uzun zamanlı tek kalmıyorum. Anneme ablama bi yere gidiyorum, annemi çağırıyorum iki üç gün geçse. Sömestr geliyor ablamı çağırdım bi kaç günlüğüne. Hepsine dedim bu kışı beraber atlatıcaz diye. Ha benimki biraz da şımarıklıktan. Yoksa aslında kalıyorum. İlk 40 gün bu duyguyu yaşarsın sonra geçiyor. Şahsen ben gerçekten hiç geçmeyecek sanıp günlerce ağlamıştım 🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️

210796

Bebeğinize sizden iyi baka bilecek kimse yok bu dünyada.en iyi siz bakarsınız en iyi siz beslersiniz en iyi siz uyutursunuz.onunda yalnız size ihtiyacı var.bebeğiniz her uyandığında güzel sözcükler söyleyin gülün mutlu olun.o kadar büyük nimetki evlat.zamanla o bir gülümsemesiyle sizin bütün dertlerinizi söküp atan olacak.ilk haftalar çok zor oluyor.bu zoru siz isterseniz aşa bilirsiniz.istemezseniz kimse ve hiç bir ilaç yardımcı olamaz.her şey beyinde hall oluyor.ben bebeğim için üzülmemeye söz verdim kendime.mutlu anne olmalıyımki mutlu insan yetiştire biliyim.ben istedim o dünyaya geldi.onu mutsuz etmek hakkım yok

Leylak83

Ben hiç girmedim bu depresyona.... Allah yardımcınız olsun...

Tontisimm

Evet bende tek kalamayanlardandım. Evim anneme uzaktı ve her gün gelemiyordu kış bebeğiydi birde ben çıkamıyordum. Annem bu böyle olmucak dedi ve ona gittim 5 ay annemde kaldım. Eşim bu konuda inanılmaz yardımcıydı bana tabikide. Onun annesinin evide anneme yakındı sadece uyumaya annesine gidiyordu geç vakitte. Sonra düzeldi evimize geçtik ama daha da o korkuyu içimden atamıyorum dediğin gibi anneme gidiyorum o bi yere gitcek olsa kıskanıyorum ne güEl dışarı çıkıyor özgürce diyorum kendi kendime🙄

Alp02

Geçiyor inan bana ben de senin gibiydim bir ay annem benkaldı bir ay da ben annemlere gittim sonra da hep kendim baktım tamam zor ama bi rutin oluşturursan hersey daha da kolaylaşıyor ki benim oğlum kolikti Allah sana o gücü veriyor gerçekten sabret geçicek bugünler

FundaAlparslan

Yaa allah yardımcın olsun bende tam tersi şekilde yaşadım annem çalışıyordu kayınvalidem de çok mükemmel bir insan olmasına rağmen istemiyordum eşim allah razı olsun yanımda kaldı 15 gün izin kullandı kov hemen anneni burdan dedim ilk gün bebeğim eşimle arama girmiş gibi hissettim sonra bebeğimi sahiplendim kimseye dokundurtmadım sürekli ağlıyordum herşeye o yüzden eşim hep dışarıya çıkardı bizi bebeğim ben eşim İnan çok iyi geliyor çık gez eşine söyle çıkarsın 4 günlüktü çıktık gece gündüz hiç farketmeden gezdik 20. Gününde ben yolladım annemleri istemedim kendim baktım öyle atlattık bi markete çıkmak bile çok farkettiriyor

Svdmm

Nesrinimsii bende dogum yapali 3 ay oldu , 40 ciktiktan 10 gun sonra falan anca kafam düzeldi 😁 hic gecmeyecek saniyor insan , beni sanki baska bi dünyaya atip firlatmislar ve kurtulmasi imkansizmis gibi geliyordu , annem 2 gun sonra gitti , esimle 10 gun birlikte baktik , esim olmasa o 10 günü atlatamazdim , sora kaynanamin gelmesini de istemedim cunku lohusa kafasiyla bana sacma sacma konularda yukleniyordu , oyle olacagina tek bakayim dedim , baslarda tedirgindim ama bebek kendine oyle bir baktiriyor ki sizde oyle bir yapiyorsunuz ki zamanla herseyde oturunca kimseye ihtiyaciniz kalmiyor😊 hic endise etme hepsi gececek , en azindan daha kolay olacak. Hem bebek acisindan hem senin acindan bazi seyler daha da duzene girecek ve o lohusa kafaai puf diye de dagilacak anlayamayacaksin bile ne ara bittigini 😂

Neziha

Bende yaşadım malesaf hiç bir şey istemiyor dum ağrım vardı ölmek istiyordum çok şükür hepsini atlattık eşim sağolsun hep yanımdaydı en büyük destekçim o oldu bana

Lina05

Canım bende yaşıyorum aynı şeyleri evde durmak istemiyorum dışarı çık biraz hava al seni anlıyorum bende atlatmış değilim bu durumu önerisi olan varsa bana da yazın lutfen

Decetinky

Nesrinimsii eğer arkadasınız varsa yakınlarda önce onu cagırmakla baslayın

Decetinky

Nesrinimsii bi abdest alın cok ıyı gelecek su cok fershlatıyor ve beynınıze sureklı komut verin bu psıkolojiden cıkıcam dıye🙏🏻Emin olun gececek