[silindi]
Valla bu çocukların bizim gibi eski tip bir çocukluk geçirmediği sürece zaptolacaklarına inanmıyorum. Dört duvar içinde ne kadar etkinlik, ne kadar oyuncak olursa olsun enerjilerini atamıyorlar. Benim kızım da öyleydi, yürüdükten sonra işler iyice çığrından çıkmaya başladı. Yaramazlık, vurmak kırmak değil de inanılmaz bir aktiflik var. Uyku için yatağa gittiğimizde bile yatakta ayağa kalkıp, şap zıp gibi şeyler söyleyip zıplıyor kendini atıyor. Düşecek bi tarafına bir şey olacak diye aklımız çıkıyor. Ailelerimiz çok uzakta, görüntülü konuşuyoruz haliyle, annem ona değirmen taşı diyor mesela, güzel bir benzetme bulmuş. Allah kolaylık versin demekten konuşamıyor kadın 😄 Daha çok şey anlatırım da bir dokun bin ah işite dönmesin mesele 🤗
Çözüme gelince dışarı çıkarmak bir nebze de olsa işe yarıyor. Lojmanda oturuyoruz, çevre müsait. Günde iki defa dışarı çıkartmaya çalışıyoruz. Basket sahası var topumuzu alıp oraya giriyoruz koşturup duruyor. Kediler, köpekler var onlarla eğleniyor. Babası kaydıraktan kaydırıyor vs. Eve gelince biraz sakinleşmiş oluyor. Kitap/defterle işi çok sonra da bir süre yazıp çiziyoruz. Derkenn gün bitiyor zaten.