Kafayı sıyırmak üzereyim.Bi türlü geçmiyor bu 6. ay zulmü.Zulüm diyorum çünkü yemin ediyorum tuvalete bile gidemiyorum.Bugun 11 den beri uyutmaya çalışıyorum şimdi uyutabildim.Me çamaşır ne bulaşık ne yemek ne ev toparlama.Hiçbirine hiçbirşeye yetişemiyorum.Yüzüm gözüm kıl içinde.Saçım zaten hep tepede topuz halinde.Aynalara küstüm baktıkça kendimden tiksiniyorum .Hep yorgunum hep yetemiyorum.Sanki hep böyle devam edecek gibi hissediyorum.Ne gece uykusu ne gündüz uykusu.Hergün sırf o sakinlesin diye 2-3 saat dışarda gezdiriyorum.Tabanlarım patlamak üzere.Onu çok seviyorum onsuz asla ama asla bir saniye bile duramam ama çok yoruldum inanın çok…