2.5 yaşında oğlum öfke nöbetleri geçiriyor resmen istediği olmayınca ağlama krizleri ya da paylaşamama sorunu sinirini çıkaramazsa vurma gibi bir huy edinmiş yeni yeni kendim nöbetli çalışan bir anneyim ve bu durum beni çok yıpratıyor yetersizmişim gibi hissediyorum kreşe gitse daha mı iyi olur yoksa orda da anlaşamaz mı bilmiyorum gündüzleri uyumuyor günde tek bir uykusu var akşama kadar direniyor konuşma problemi yok kendini anlatıyor ne istiyorsa 2- 3 kelimeli cümleler kuruyor hatta tuvalet eğitimine başlamak istiyorum o asla istemiyor çiş kaka diye söylüyor gelince ama bez den vazgeçemiyoruz yani ben bir yerler de bir hata mı yapıyorum yoksa bu bir süreç mi geçer mi geçmez mi bilmiyorum ben nöbetteyken annemde kalıyor biraz düzensiz de bir hayatı var bu yüzden hırçınlık bundan olabilir mi bilmiyorum napcam bir fikrim yok böyle bir durum yaşayan var mı napmalıyım artık onunla bir yere gitmeye bile korkuyorum durmaz mı rezil mi olurum çünkü asla tamam bu kadar yeter gibi bir algısı yok parka gitsek parktan çıkmamız bile çok zor