ya biraz acımasızca olabilir ama benim ablan yeğenim içinde aynısını yaşadı 2 yaşındayken falan ki o bebek doğduğundan beri sanki karşısında büyük biri varmis gibi konuşurdu onunla bu yüzden galiba erken konuşmaya başladı alperen tabi ondada yememe huyu başladı en son ablam peşinden koşmaktan yoruldu haliyle kendisine sordu yemek yiyormusun yeniyormuşum diye akşama kadar yemek yok akşam yemeğini babasıyla ailecek yerler çünkü alpoş da yok diyince ablamda vermedi akşama kadar yemedi bir kaç gün dayandı sadece aynı hafta içinde annesine mam mama diye yalvarıyordu hemen hemen her saat başı ablamdan yemek istedi şimdi tosun gibi masallah ve yemek sevme huyu da kalmadı bunların yani sıra ne bulduysa yiyor şimdi tosunum