Yeni anne psikolojisi

aseldemir

Merhaba anneler biraz iç dökmek ve aynı durumda olanlarla duygularimi paylasmak istedim.Annelik gercekten cok guzel ama bi o kadar zor bir şeymiş. 3 aylik bebegim 1 ay annemle baktik ve şuan sabahlari uzun gun için endişeyle uyaniyorum. Eşim iş için 7.30 da evden cikiyor aksam 7 de geliyor ve uzuun bir gun boyu bebegimle yalniz kaliyoruz. Hem sosyal hayattan bu kadar kopmak hemde fiziksel yorgunluk gercekten cok zormus. Bazen bir daha eskisi gibi hiç olamayacakmiş hissi , kendime vakit ayiramamak caresiz hissettiriyor. Sizler bu surecte psikolojinizi korumayi nasil basardiniz neler yaptiniz ogrenip denemek isterim :)

Azizbebek

aseldemir bende 1 ay annemle bakdim sonra evine gitti ondan sonra anladm ki hep beraberim herseyine kosucam eşim ise gidiyordu 5 de geliyordu bazen nöbet hep beraberim bebeğimle kendi kendime akşamları kalkıp diyordum acaba nasıl olcak buyutebilcekmiyim iyi bakiyormuyum ilk anneligim banyosunuda kendim yaptım yaptırdıktan sonra acaba yanlış mı yapdim hep düşünüyordum dediğiniz gibi eskisi gibi rahat dışarıda gezemiyoruz ama bir süreden sonra biraz düzeliyor sıkmayın canınızı siz çocuğunuzun en iyi güzel annesiniz fazla düşünmeyin herşeyi

Azizbebek

aseldemir çok fazla düşünürseniz kendinizden geçersiniz bı tanıdığım köylüm herşeyi dusunmekden bir çok şeyi kafasına takarak kötü seuler yapmisdi bebeğinize sarılın minicik hallerini ozluyceksiniz ben özlüyorum kucağımda uyumasini 🥰

tuanaberil

aseldemir ben de bebeğimle doğduğu günden itibaren yalnız kaldım maalesef benimle birlikte bakan biri yoktu eşim bir gün benimle kalmıştı ertesi gün işe gitmek zorundaydı çok ağladım bir yanda küçücük yavrum bir yanda emzirdiğim her an şelale gibi akan sütümün üstümü başımı mahvetmesi duş almam gerek bebeğimi yalnız bırakma korkusu vücudumun dengesizliği bir sürü şey üst üste yığılmış ve bu şeylerle başbaşaydım psikolojim mahvolmuştu… sonra bir yazı okumuştum önce oksijen maskesini kendine takacaksın diye herşeyi akışına bıraktım evin dağınıklığını mutfağın dağınıklığını en önce kendime odaklandım en basit şeylerde bile önce kendi konforumu sağladım( bu konuda ütopik düşünmeyin, mesela iki büklüm emzirirdim kimse bana bunu bile öğretmemişti rahatça emzirmeyi öğrendim o an duş almam gerekiyorsa bebeğim sakinse koşarak duşumu aldım vs.) sonra bebeğimin konforunu sağladım sonra herşey iyileşti güzelleşti kendimi kabullendim bebeğimi kabullendim önceden nizami olan evimin o halini kabullendim. Şuan bebeğim 11 aylık herşey yoluna çoktan girdi 💖 sizde çok güzel ve değerli bir anne olduğunuzu unutmayın bebeğiniz sizi çok seviyor💖

Duyulurum

aseldemir böyle devam etmeyecek tabii normalleşeceksiniz. Uyku düzeni tamamen oturduğunda daha rahat edersiniz. Uzun günü yalnız geçirmeye de alışacaksınız inşallah :)

aseldemir

Azizbebek Tesekkurler oncelikle sanırim biraz durumu kabullenmek lazim alişmak icin. Benim yeni hayatimi kabullenmem uzun sürdü.

Azizbebek

aseldemir alisiliyor zamanla hele de uzakda büyüyünce biraz zorlanabiliyorsunuz ama alışınca çocuğunuz o komik hallerini görünce iyiki diyorsunuz 🥰

aseldemir

tuanaberil Ne kadar guzel anlatmişsiniz her seyin yoluna girmis olmasina cok sevindim insallah bizde kisa zamanda alisacagiz yeni hayatimiza. Anne olmak ayni anda cok fazla seyi yapmayi ogrenmekmiş. En onemlisi de ben bu işin bu kadar anneye ait olduğunu dusunmemistim hep birileri olacak ve paylasacagiz saniyordum ama babasi bile bi yere kadar yardimci olabiliyor. Yine de tabiki Allah hepimizin yavrularina mutlu saglikli bir omur nasip etsin zorluklarin geçeceğine inanmaya calisiyorum boyle duydukca

aseldemir

Duyulurum şuan sanki sonsuza kadar boyle surecek gibi geliyor :) Ayni yollardan gecmis insanlardan boyle seyler duymak guzel