6 buçuk aylık bebeğim var. Sanırım lohusa depresyonundayım; hala olması normal mi? Gerçekten bana çok zor geliyor tek başıma bakıyorum ilk çocuğum ve bu kadar zor olacağını asla tahmin etmemiştim. Psikolojik olarak yoruldum bıkkın hissediyorum resmen. Ev işleri bir yandan çalışıyorum bir yandan çocuk. Gerçekten uykuyla alıp veremediği var. Şimdi diş çıkarıyor hadi huysuzluk ordan ama doğduğundan beri uyku büyük problem. Çok yorgunum uyumak istiyorum dinlenemiyorum kendime hiç vakit kalmıyor. Bazen kaçıp gidesim geliyor resmen. Sütüm de 3 aydan sonra bir sekteye uğradı. Artırmak için bin bir çabayla artırdım dönem dönem azalıyor şu an yine bir kaç gündür azaldı yumuşak dolmuyor yani o da beni ayrı strese sokuyor. Bıktım bu sütü artırma çabasından da. Birde böyle hissediyorsun diye sonra olacak vicdan yükü var. Neyse günlük gibi yazmak istedim kendimi motive ederim hep ama şu an motive edecek birşey bulamadım. Annelere sabır diliyorum 🙏