Kızlar sizden samimi bir akıl istiyorum.Aile apartmanında yaşıyoruz 2 buçuk aylık bir bebeğim var ve eşimin ailesi daha önce de yazmıştım bebek sevmeyi bilmiyor geçen abisini bebeğimin ağzını emerken gördüm kaynar sular döküldü başımdan hemen çektim kucağından git fantazilerini karına sakla bi daha sakın böyke bişey görmiyim dedim düşünebiliyomusunuz nelerle uğraştığımı.herşeye burnunu sokan bir kayınpederim var eşimi arayıp küfür etmiş çocuğu neden bize getirmiyorsun diye.Şimdi şöyle ki kayınpederim çok problemli bir tip.Kendi doğrusunun üstüne laf söylendiği an resmen çıldırıyor ağzı inanılmaz derecede pis küçücük torunlarına bile büyük birini döver gibi şiddet uygulayabilen birisi ve herkesi bastırmış sindirmiş malesef.Tam bi şehir eşkiyası.Dün eşim 5 dakika babamın yanına götüreyim dedi bende içim istemese de tamam demek zorundayım çünkü nolursa olsun onun babası ve malesef bu hayat bizim gerçeğimiz.O yüzden olabilitesi olan samimi bir yorum istiyorum.Gülerek giden bebeğim hıçkıra hıçkıra ağlayarak geldi iç çeke çeke yüzünde kıpkırmızı bi izle.Bilerek sakallarını batıra batıra öpüyor çocuğu tükürüklü tükürüklü çocuk ağladıkça bu keyif alıyor resmen ve benim bu ruh hastasına bi ayar vermem gerekiyor fakat cümlelerimi seçemiyorum.Eşim evin en küçüğü en bastırılmış içine kapanmış olanı o malesef inanılmaz travmatik bi hayat yaşatmış çünkü çocuklarına.Ne yapmalıyım ne söylemeliyim ben bu adama gerçekten bi gelin olarak hem haddini bildirecek cümleler seçmeliyim hem de eşimi zor durumda bırakmadan halletmeliyim delirmek üzereyim artık.Şimdi eşin konuşsun diyenleriniz olacak ama ben de eşimi bütün apartmana rezil etmesini istemiyorum etmediği küfür hakaret kalmaz belki fiziksel kavga bile çıkar yani o yüzden bana bu kadar cesur davranamayacağı için kendim halletmek istiyorum.Defalarca uyarmama rağmen adam yine kendi bildiğini okuyor ben burda eşşekbaşıymışım gibi..Lütfen empati kurarak bir akıl verin bana 😔