Kızlar bu dönemde kendi yaptığım doğrularım olduğu gibi yanlışım da oldu. Son doktor kontrolümüzde bu yanlışımdan vazgeçme kararı aldım ve yine faydalanan olur diye buraya da yazıyorum. Ben bebeğime ek gıdaya geçişte kurallara göre ilerlemedim. Başlarda ona irmikli meyveli yemekler hazırladım ama bunu çok sürdürmedim. Çünkü ona alışınca bu defa yemeklerde zorlanacaktı. Çok pürüzsüz yemek hiç vermedim. Ve ona özel bir şeyler hazırlama sürecini çok kısa tuttum. Bunlar benim bu süreçte doktorumun da onayıyla yapmış olduğum doğrularım. Aslında kendi araştırmalarım üzerine bu şekilde ilerledim ve doktorum da böyle ilerlememin doğru olduğunu onaylayınca devam ettim.
Gelelim yanlışıma. “Bebeğin yemeği illa ki tuzsuz olacak. Sıfır tuzla beslenecek.” düşüncesi. Ek gıda dönemimde en çok bu konuda katı davrandım.
Evet bir kaç gün öncesine kadar bebeğimin yemeklerine hiç tuz atmadım. Kendimize yaptığımız yemeklere tuz atmadan ona ayırdım. Ama doktorumuz son kontrolde özellikle bu konuda çok ısrarcı tutum sergiledi. Bebeğe tuz vermeyerek aslında onun beyin gelişimine bir yerde etki ediyormuşum. Çünkü iyot beyin gelişimi için çok önemliymiş. Ayrıca onun yemeği tat alarak sevmesi, iştahlı olması için de gerekli bir gıdaymış.
Yani sözün kısası yemeklerinizi aşırı tuzlu yapmadığınız sürece hafif tuz katarak bebeğimize yedirmemizin bir yandan gerekli olduğunu öğrendim. Doktorumuz “Kendi yemediğiniz hiçbir şeyi bebeğinize yedirmeyin” dedi. Bu defa tatsız şeyler yemek bir süre sonra beslenme reddi yapabilirmiş ve ayrıca bizim damak tadımıza alışması, bizim yediklerimizden yemesi ileride yemek seçme durumlarının da önüne geçermiş.
Bebeklere özel satılan ürünler için de ben de kısa bir dönem bunları hevesle aldım ama hiç gerek yokmuş aslında hepsi para tuzağıymış. Geç olmadan farkettim tabii. Kendi ev yapımı ürünleriniz onlardan çok daha besleyici ve temiz🌸
Benim ek gıda sürecinde sizinle de paylaşmak istediğim bir şeydi bu. Fırsat bulunca yazmak istedim🩷