aybarssmom_ benim kızım da 6. Aya kadar geceleri uyandığında emzirmek için kucağıma alır almaz korkunç bir şey görüyormuş gibi beni görünce hıçkıra hıçkıra ağlardı , kucak sevmezdi hep ana kucağında kimseye temas etmeden durmak isterdi çok zoruma giderdi ilk çocuk olunca bunun huyu böyle herhalde dedim ama 9. Ayda tam anlamıyla yakandan düşmeyen bi çocuk oluyorlar, dönem dönem yeni bir şey keşfediyorlar ya 6.Aydan sonra bu bariz belirgin olmaya başlıyor (kendi kendine oturmayı öğrenme dönmeyi öğrenme, bacak arasından bakma vs) bunlar oldukça benden tepki bekliyor evde deli gibi vaaayyy anneeem nasıl yaptın sen süpersin diyorum, yemek mi yiyoruz o yediğinde aaa aferinn Alkııışş diyorum sanki bi icat bulmuşcasına onun da çok hoşuna gidiyor şimdi 1yaşına girecek attığı her adımda yaptığı en ufak şeyde bile bana bakıyor ona tepki verecek miyim diye 😁 diyorum nerden nereye ama hep ben ona ayak uydurmaya çalıştım bu konuda belki ondan bana düşmüş olabilir.. şimdi de babaya alıştırmaya çalışıyorum oyun oynuyorlar zaman geçiriyorlar ama ağladığında baba susturamıyor onda da susabilsin o da uyutabilsin istiyorum belki biraz rahatlarım 😂