2 yıl önce sezeryanlı doğumumdan 2 ay sonra bana 36 yaşında olmama rağmen kemik erimesi teşhisi kondu. Üstelik en yoğun kemik erimesi belimde olduğu İçin belimde omurga kemiklerimden birini kırmış. Üzeri ödemlenmiş. Üstelik hiçbir ağır iş yapmadım. Düşmedim ya da kaza geçirmedim. Darbe almadım. Bildiğiniz durduk yerde oldu. Yaşadığım acının ağrının haddi hesabı yok. Emzirdiğim için ilaç kullanamadım. İşin komiği bel olduğu İçin yapılacak bir müdahale de olmadı. Korse kullandım aylarca. Belimdeki kırık geçti 1 yıl sonra ama kemik erimem hala devam ediyor. Bu sebepten emzirmeyi bıraktım ve ağır ilaçlar başladı. Üstüne 6 ay sonra bebeğimin bir gözünün yüksek miyop numarasında olduğunu ve nerdeyse hiç görmediğini öğrendim. 1,5 yıldır doktor araştırıyorum. Kontrollere götürüyorum. Gözlük kullanıyoruz ama gözünde tutmuyor. Büyüdükçe daha da zorlaşıyor. Gelecek ay ameliyat olacak nasipse gözündeki şaşılık için. Bu kadar şey varken bugün eşimin kalbinde ritim bozukluğu olduğunu öğrendim. Ritim holter takıldı 2 kere ve genç yaşta olmasına rağmen ciddi anormal kalp atımları var. İlaç başladın ve 1,5 ay sonra tekrar ritim holter takalım bir bakalım ilaç yatıyor mu dedi doktor. Eğer ilaç işe yaramamışsa ameliyat dedi😔 çok korkuyorum ve üzülüyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor. Biz sağlıklı yaşarız aslında. Zararlı bişey yiyip içmeyiz. Neden böyle oluyor diye sormaktan yoruldum gerçekten. Allah’a çok şükür sadece kontrol amaçlı eşimi doktora götürmüştüm ve en başında tespit edildi çocuğum dahil ama insan yine de çok üzülüyor. Eşime çaktırmamaya çalışıyorum ama bu tahminden de zor. Modumu yüksek tutmam lazım ama üst üste çok geldi ve artık korkar oldum. Sürekli sağlıkla sınanıyoruz ve hastaneye gitmek bile artık korkutuyor. Yine çaresi olan bişey yaşıyoruz ama hesapta olmayan şeyler insanı baya sarsıyor. Sağlıktan değerli bişey yok arkadaşlar. O açıdan herhangi bişey olmasını beklemeyin bence. 6 ay-1 yıl ara ile düzenli kontrollerinizi yaptırın. İhmal etmeyin kendinizi. Yoksa çok geç olabiliyor Allah korusun🤲🏻