Buraya 2 yıl önce başka bir hesapla ilk heyecanımı yazmıştım… sonra ilk ayrılığımı ve en derinden hissettiğim acımı yazdım. Sonra zaman geçti ve anneler günü geldi koskoca hamileliğin, heyecanın, yüzü kime benziyor merakının, saçları da var mı sorularının ardinda koskoca soru işaretleri taşırken toprağa gömdüğüm çocuğumla birlikte sorular da gömülmüştü oysa. O gitmişti. Ben 9 ay boyunca ona nasıl bir anne olacağım diye düşünürken anneler günü diye Bi şeyi dusunmemistim. O gün kalbim yerinden oynadı öyle bir acı. Özel günlerden nefret ederim. O gün çok garip ama çok anlamlı gelmişti. Benim kalbim 23 Nisanda da çok acımıştı kizim. 23 Nisan kıyafetin hazırdı…. Ben mezara geldim sarı beyaz papatyalarla süsledim. Bayram kutladım sana. Ama anneler günü… eksik ama ne eksik bilmediğim. Nefes aldığım ama veremediğim içimde büyüyen bir kasvet…
2 yıl önce bugün anneler günü ama ben anne miyim bilmiyorum ama çok hissediyorum yazmıştım. Birden bir arkadaş da bana en çok sen annesin dedi bana… o lafa iki gün durmadan ağladım.
Bugün yanına geleceğim. Sarılacağım sana, soğuk toprağına… kışın babanın kardanadam yaptığı, arefede dedenin yasin okuduğu, 23 Nisan da annenin seni süslediği, herkesin ziyaret ettiği ve içinin buruldugu, geçenlerin ayyyyy diye bize bakıp içinin ezildigi, sen kalk ben yatayım diye agladigim, 3 günlük sezaryenliyken toprağına gömülüp içimi parçaladığım, kardeşinin bile bence anladığı mezarına geleceğim… ve yine toprağına sarılacağım, yine ağlayacağım, yine ezilecek içim. Seni cok seviyorum. Biz bugün ve her zaman artık o mezarda hem gülüp hem ağlayacağız. İçim çok buruk. Bugün benim için çok anlamlı. Ben anne olmayı anne olamadan öğrendim. Ya da o arkadaşın dediği gibi kim bilir en çok ben anneyim…
Bana ‘anne’ olmayı derinden ennn derinden hissettirdiğin için, benimle 9 ay vücudumu paylaştığın için, beni büyüttüğün ve olgunlastirdgin için, kalbimi hassaslastirdigin ve dünyaya cooook daha farklı bakmami sağladığın için…….. ama en çok da hamileligimde bıraktığın izler için teşekkür ederim. Ben hala gece attığın tekmeleri hatırlıyorum. 9 ay boyunca kusmamı, seni ilk insanlara duyururken çektiğim videoları, elimi koyduğumda tepkilerini… masallll bak kar yağıyor diye bagirmami… seni… Ah seni… iyiki benimleydin masalim. Her şey için teşekkür ederim. Kalbim. En güzel yanım. Çiçeğim. Minnosum. Seni seviyorum.
Ben şimdi anneannenin hediyesini hazirlayacagim. Sonra çok mutlu olacağım. Yanına geleceğim. Kardeşin de özledi seni. İlkim masalim gerçeğim. Ben iki yıl önce anne oldum.
Hayalim güzelim narinim… neşem sevincim…
En anlamlı masalim. Bugün ben ve benim gibi olanların bu gününü ve her gününü kutluyorum. Size canı gönülden sarılıyorum. Gozyaslarinizdan öpüyorum. Allah dayanma gücü versin. Günümüz kutlu olsun.. kalbindeki acıları biliyorum. Bugün ve her gün, her 23 Nisan, her gece anılar, her an aklında olan sorular, hep kalbinde olan acılar… hepsini biliyorum. GECMEYECEK. AMA ALISMAYACAKSIN DA. BU EN BUYUK YALAN. zaten Allah şahidim geçsin istemem..