Merhaba güzel anneler 🌸
4,5 aylık oğlum var. İlk günden beri tek başıma büyütüyorum, yardım istemedim. Haftada 4-5 gün dışarı çıkıp yürüyüş yapıyoruz gezmeyi de çok seviyor. Ama Yaklaşık 2-3 haftadır başka bi eve gittiğimizde insanlara ağlıyor, kucakladıkları sevdikleri zaman asla durmuyor babası ya da ben geri alana kadar gözyaşları akıtarak ağlıyor. Bizi görse de görmese da böyle yani karşısında olsam da benim kucağımda değilse bana baka baka ağlıyor. İlk defa gittiği bi ev de olsa böyle olmasa da böyle. Ama bizim eve kim gelirse gelsin sorun yok gülücükler kahkahalar kucaklarda gezmeler. Mesela babaanne yan apartmanda, biz gidince asla durmuyor ağlıyor babaanneye dedeye gitmiyor ama onlar gelince ben odada yoksam bile saatlerce vakit geçirebiliyorlar ağlamıyor. Sokakta da sorun yok, dışarda biri görsün sevsin gülümsüyor. Dışarıda gezerken de bebek arabası ön tarafa bakıyor beni görmüyor 3 saat gezsek görmese ağlamaz ama mağazaya girdik kasada insanların içinde sıra beklerken ağladı beni görünce sustu.
Bu durum neden olur?
Ayrılık kaygısı için erken değil mi?
Bir problem midir yoksa gelişimsel geçici bi süreç midir?
Benim hatam var mı? Ne yapmalıyım?
Tecrübelerinizle yardımcı olursanız çok sevinirim.