deryaabetul ilk zamanlar bende böyleydim. Kafamda sürekli kuruyordum ( bebeğim 4 aylık hala kuruyorum orası ayrı) kaybetme korkusu yaşıyordum sürekli. Deli gibi uykum olmasına rağmen uyuyamazdım. Sürekli deprem olsa beşiğinde yakalansa acaba kurtarabilirmiyime kadar kafamda kuruyordum düşünün artık :) Ama geçiyor emin olun. kötüyü düşünmeye başladığınız an hemen başka işlere odaklanın, iyi şeyler düşünün, ne biliyim hamilelik fotoğraflarınıza bakıp şimdi yatağında uyuyuşuna bakın gibi gibi zamanla azalıyor. Annelik bir deliliktir diye boşuna denmiyor :) Sanırım bu tedirginlikler asla asla geçmeyecek :)