Bugün hayatımın en korkunç günüydü. Hava alalım gezelim diye dışarıya çıktık. Biraz gezdik sonra karnımız acıktı bir lokantaya girdik. Bebeğim o esnada altına yapmıştı ve altını değiştirecek hiç bir yer yoktu. En arkada koltuklu masalar vardı bende orda oturalım yemek gelene kadar altını alırım dedim. Bu arada en arkada hiç kimse yoktu. Neyse çantadan ıslak mendili bezini felan öıkarttım sonra bebeğimi yatırdım . Altını aldım temizledim tam kirli bezi kapatayım derken saniyesinde dönüverdi. Ama o kadar hızlı döndü ki tutamadım. Şaap diye yapıştı yere. Hemen yerden aldım koşa koşa hastaneye gittik. Bide zemin çok sertti. O ağlıyo ben ağlıyorum çok kötüydü. Hastanede 4 saat gözlem altına tuttular çok şükür bişey yok eve gönderdiler . Yıkadım uyuttum. O kadar çok vicdan azabı çekiyorum ki bebeğimin o korkmuş bakışlarını hiç unutmicam. Yüzün Sol tarafı kızarık ve çizik biraz onun harici şükür bir şey yok. Kendimi hiç affetmicem