Merhaba, çocuğum 24 aylık. Kendi balına oyun oynamayı istemiyor. Ya da kuramıyor belki. Ben elimi çok üstünde tuttum sanırım sürekli bi oyun bir etkinlik. Kendimi onunla bütünleştirmişim galiba bu zamana kadar ve şimdi oyun kurmuyor, iki gündür yanıbaşımdan ayrılması mutfaktayken müdahil olmak istiyor yaptıklarıma, başka işler yaparken hangi odadaysam oraya gelir hemen oyun da oynamaz yani kolay kolay tek başına koşturur durur sadece ben neredeysem. Eşimle bugün tartıştık çünkü gerçekten çok bunaldım bugün. Öğle uykusunu da güzel uyumadı yarım saat bir saat falan olması lazım. O da eve gelince ilgilendi tamam da toplasan 1 saat yoktur özel ilgilendiği. Sen böyle yaptın diyor şimdi sıkılmasın diye sürekli etkinlik oyun vs yaptırdın ondan böyle sana geliyor sürekli diyor. Haklı olabilir. Kzım oyuna çağırdığında hadi birincide annenin şimdi işi var diyorum ikincide bahane üretmiyorum açıkçası, fakat onun gel deyişine karşılık vermediğimde yani bana oyun için ihtiyacı varken yanına gitmediğimde ne bileyim için rahat etmiyor. Tek başına kalmasını istemiyorum o an, bunu kendimce anneliğimde eksiklik olarak görüyorum bana ihityacı var ben ihtyicına karşılık vermiyorum gibi. Ama aslında bu şekilde onun tek başına oyun kurma özgürlüpünü elinden almış oluyorum. Şimdi, ben hatamın farkındayım bu konuda anneler, ama bunu nasıl düzeltebilecrğimi bilmiyorum. Yani yarın tamam daha az müdahil olmaya çalışayım ama bana çağırdığında ve gitmediğimde bu sıkıntı oluşturur mu çocuğum için psikolojik olarak?