15 aylık bir kızım var ve 3 buçuk aylık hamileyim. İlk bebeğime zor hamile kaldım 3 sene sonunda. İkinci de zor gebe kalıyorum diye korunmadım. İkinciyi istiyordum ama yine hap tedavi vs kalırım saniyordum doğal yolla bir yıl sonra hamile kaldım. İlk başta keşke korunsaydım erken oldu vs diye üzüldüm biraz ama sonra ikisi beraber büyür diye kendimi bu duruma alıştırdım. Kızımı çok seviyorum evet bunaldığım zamanlar oluyor ama uyurken bile özlüyorum. Demem şu ki sanki karnımdaki bebeğe karşı hiç hissim yok sanki doğsa kızım kadar sevmeyecek mişim gibi. Yani zaten çoğu şey olduğu için alışveriş telaşı vs pek yok. Bilmiyorum ya bazen ilk bebeğime haksızlık etmişim gibi hissediyorum hemen üstüne kuma olacağı için bazen de ikincisine bu kadar hevessiz olduğum için haksızlık oluyor gibi hissediyorum. Duygularım karma karışık annelik değişik bir serüven 🥲💗