Gönderim biraz uzun olacaktır, kusura bakmayın.
Kızım 35 aylık olmak üzere, sosyal bir çocuk değil ilk defa gördüğü biriyle iletişime ya geçmez ya da çok sınırlı geçer. Göz teması var bugüne kadar beni hiç şüphelendirmedi ama son zamanlarda kafayı yeme derecesinde bu konuya takıldığım için sürekli test ediyorum ne kadar bakıyor tam gözlerime mi bakıyor vs. İşaret parmağını kullanır, istediği ve istemediği şeyi söyler, komut alır istediğim birçok şeyi doğru olarak yapar. Renkleri, şekilleri, sayıları, hayvan isimlerini işte ne bileyim sebze meyveleri bilir. Bir şeyin ne işe yarafığını sorduğumda çoğu zaman mantıklı cevaplar verir. Hayvan seslerini bilir. Bilmediği bir şey geldiğinde ıııııı der yüzüme bakar açıklayayım veya ben cevaplayayım diye. Etrafında dönme, el çırpma,tekerlekle oynama, oyuncakları sıraya dizme, ismine bakmama(bir şeye aşırı odaklandıysa veya çok sevdiği bir şey yapıyorsa bazen 2.veya3.seslenişte bakar) veya parmak ucunda yürüme(şu zamana kadar 2-3 kere şahit olmuşumdur)gibi durumları yok. Ancak beni en çok düşündüren şey ekolalisi olması…kendinden bahsederken ismini söylüyor, ben demiyor veya bana ve babasına sen demiyor. Benim senin de yok. Annenin babanın ve Ayşenin diyor mesela kendi ismini söylüyor. Bir de önceden geçen diyaloglarımızdaki cümleleri söylüyor aynen. Mesela bu Alinin scooterı, senin değil seninki pembe.(bu aynen benim cümlem). Ekran 2.5 yaşına kadar hiç yoktu, konuşmaya başlayınca(direkt cümle kurarak konuşmaya başladı bu arada 2.5 yaşındayken) biraz açtım günde 40-50 dk falan 5 ay kadar. Birkaç gündür tamamen kestim. Takıntılı davranışları da var mesela oyun hamurundan sürekli balık şekli yapmak istemesi gibi ya da sürekli mavi renkli şeyler giymek istemesi gibi. Akranlarıyla iletişime biraz zor geçer önce bi yoklar ortamı mesafeli durur yavaş yavaş yaklaşır ama aktif oyun oynamaz onlarla uzun süre bir bakarım tekrar kendi kendine oyalanmaya başlamış. Sürekli her gün dışarıya çıkarırım özellikle parka son 2 aydır, ilk başladığımız güne göre daha iyi çevresiyle etkileşimi veya motor becerileri bile. Duyu bütünleme sorunu olabilir mi diye özel bir ergoterapiste götürdüm, ekolalisi ve kısa süreli odaklanması üzerinde çok durdu, otizimden şüphelendiniz mi dedim ne evet ne hayır dedi. Duygularını da anlayamadım falan dedi ama ilk defa vakit geçirdiği biri oladuğundan zamanla gösterir diye düşündüm çünkü bu konu beni şüphelendirmemişti hiç. Mesela bir şey hoşuna gittiğinde güler, ben eve gelince kapıya koşar gülerek anne geldi der. Babası sesini yükseltince baba kızıyo der, kızıp kızmayacağımızı test etme adına muziplik yapar masanın üstüne çıkıp zıplamak gibi. Hayıııır dediğimiz an anne kızıyo baba kızıyo der. Çocuk psikiyatriden randevu aldım elbette götüreceğim ama içim içimi yiyor sanki tanı konmuş gibi sonrasında beni neler bekliyor onları düşünüyorum. Çocuğu bu durumda olanlar yorum yapabilir mi? Ergoterapistten sonra sürekli dikkat ederek senin bisikletin, bu senin değil benim diye işaret parmağım desteğiyle iletişim kuruyorum. Ama çevreden hep bu hep böyle mi neden mutsuz neden tepki vermiyor yeni mi uyandı farklı bir çocuk yüzü hep asık vs dönütleri alıyorum. Bunu da çok takıyorum.(Kalabalık ortamlar eskiden huzursuz ederdi artık olumsuz bir tepki vermiyor bir de onu söyleyeyim)