Bayramın 2.günü kuzenlerle akşam dışarı kahve içmeye gidelim dedik kızımında uyku saatine vardı o zamana kadar geliriz diye düşünmüştüm emzirdim yemek yedirdim altını değiştirdim babaannesine bıraktım ağlarsa durmazsa ara geliriz hemen dedik oda ben aramadığım sürece aramayın merak etmeyin bakarım ben dedi cidden de aramadı saat 10 olmadan eve gittik yoldayken de aradık napıyoe diye uyuyor dediler şaşırdık çünkü asla memesiz ve bensiz uyumaz neyse eve geldik ağladı mı naptı diye biz kapıdan çıktığımız gibi kıyametler kopmuş durmamış asla ger odada bizi aramış en sonunda babaannesinin kucağına gelip yanağını yanağına koyup ağlayarak uyumuş o gündem beri kızım her gün her aaat bir ağlama krizine giriyor neye uğradığımı şaşırıyorum susturamıyorum asla bi duysanız sanki dövüyorum öyle bir ağlama sakinleştirmek imkansız bugün o kadar çaaresizdim ki oturdum ben de onunla hüngür hüngür ağladım annemi aradım gel diye acaba onu terk ettik diye mi düşündü de böyle yapıyor o günden beri bambaşka biri oldu napacağımı bilmiyorum annem sordu yalnız mı bıraktın noldu dedim babaannesine bıraktım bi oda 1. 2 saat yani alışık değil ya ondan olmuştur dedi tamam alışık değil ama her gün olmasa da biliyor görüyor sonuçta cidden böyle bir şey olabilir mi içini korku mu kapladı odada bırakıp başka bir yere gitmek imkansıızz resmen