Merhaba, kızım 2 yaşına daha yeni girdi. Aşırı derecede yormaya başladı beni. Ağladım oturup artık bunalmaktan. Ona da iyi yansıtamıyorum bu durumu böyle olunca. Hareketli bir çocuk, şurada oturayım da oynayayımı 5 dk 10 dk dır. Yarım saat oynadığı nadirdir şaşırırım hatta bir şey oldu sanırım böyle durumlarda. Çalıştığım için çoğu zamanım malesef mutfakta geçiyor ama önce onunla zaman geçirio sonra mutfağa girmeye özen gösteriyorum. Mutfağa gireceğim zamanlar şarkı çok seviyor açardım ara sıra yanıma gelirdi ama dururdu. Artık o da kesmiyor yanımdan gitmiyor mutfakta yanımda olduğu her dakika farklı bir şeye elini atıyor zararlı zararsız. Böyle böyle öğrenecek tabi ama takatim kalmıyor artık sürekli uyar söyle. Bir de sürekli bir şeyler talep etme mızmızlanma bağırma ağlama ısrar huylarımız zirve yaptı şu sıralar. Bugün ben evdeydim eşim işteydi gğndğz ben parka çıkardım aşısından sonra, öğlen uykusunu uyudu imkanı yok durmuyor ama evde artık dedim eşime işten gelince hemen sen çıkar. Ben işten geldiğimde çocuğumu parka götğrmeye özen gösteririm. Çok seviyor eğlensin enerjisini atsın diye. Eşim de sıkıntı çıkarmadı sağ olsun götürdü ben mutfak işlerini gördüm o sıra. Yemek yedikten sonra biraz oyun vs oynamasını isterdim açıkçası. Bir şey söylediğimde de alınıyor parka götürdüm ya dedi şakayla. Tamam anlıyorum yoruluyor ama ben de yorulmama rağmen götürüyorum çalıştığım günler ya da eve gelip evde oyunumu oynuyorum ama hem onu yapıp hem ev işlerini yapamam sonuçta. Sonra ben triplere girince bana güceniyor. Üstüme ğstüme geliyor her şey artık bu sendrom mu her neyse şu zamanlarda. Paslaşa paslaşa güzel geçirilebilir aslında ama yok yani. Ayakta sallanarak uyuyor bebeğim, illa anne uyutsun anne uyutsun tutturuyor bugünlerde hemen dalmamaya da başladı. Çok bunalıyorum. Sıkıntı stres gerginlikten yemeye vuruyorum kilo sldım ona ayrı canım sıkılıyor. Toparlanması gereken yerler var evimde.Hayatımı düzene sokamıyorum. Nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Öyle dertleşmek istedim😔