gulaydefne ben küçükken çok ufak bir çocuktum. Annem beni endokrinolojiye götürdü, 11 yaşındaydım. Zaten hep gelişimimi takip ederdi.
Özel hastaneye gitmiştik, prof.tu hatta. Başka bir özel hastanede çalışan prof. olan kocasına yönlendirdi. O adam da bize dedi ki kızınızda bir rahatsızlık var, o rahatsızlık büyüme hormonunun salgılanmasını engelliyor. Biz de prof doktor diye o ne derse yapıyoruz.
İnsülin gibi bir ilaç, ama insülin değil, şekli onun gibi bir iğne. Toplamda 6 tüp, tüp başına 500 lira. 2006 yılında İstanbul’da bir aylık evimizin kirası kadar bir ilaç almamızı istediler. Aldık kullandık, yok hiçbir tesiri olmadı.
Sonra annem beni burada devletin eğitim ve araştırma hastanesine götürdü. Doç. doktora denk geldik şansımıza. Kadın bir anneme baktı bir babama baktı. İkisi de 1.70 boyundalardı. Sonra “siz ne bekliyorsunuz ki, kızınız gayet normal” dedi. Bütün değerler normal, hormonal tek bir bozukluk yok dedi. Şaştık kaldık, bunca zaman sağlık için resmen soyulmuşuz.
Şuan 28 yaşındayım, 15 yaşından beridir de 1.56 boyundayım. O kullandığım ilaca rağmen bu boydayım. Evet kısayım ama annemler de selvi boylu değillerdi. Benim babannem benden 10-15 cm kısadır, ona çekmişim işte. Her şey genetik. Hormonal bir durum olsaydı ilaç işe yarardı.
Ailem o vakit hem üzgündü, hem de evlatları için her şeye okey deme ihtiyacı hissediyorlardı. Bana özel mamalar dahi getirtmişlerdi. O günden sonra hiçbir zaman işimizi özel hastaneye bırakmadık, oraya mecbur kaldığımızda dahi devletle beraber götürdük tetkiklerimizi.
Siz de lütfen bu doktorun dediklerinden dolayı kendinizi kahretmeyin. Gerekli tetkikleri elbette yaptırın, tedbirden zarar gelmez çünkü.
Eşiniz konusunda ne denir bilemiyorum, oturup bu konuyu konuşmanız en doğrusu olur, inşallah siz öyle hissetmişsinizdir diyeceğim. Aranız inşallah bozulmaz diye temenni ediyorum. Sağlıkla kalın