Lohusalık

merve4458

Ne yazsam nerden başlasam bilmiyorum doğum yapalı 23 gün oldu içimde ilk günden beri sıkıntı var hiç geçmeyen ağlamak istiyorum sürekli yatıyorum uyumaya çalışıyorum uyuyamıyorum deli gibi uykum olmasına rağmen sürekli eski hayatıma özlem duyuyorum eşime sarılıp gece bi deliksiz uyku ne zaman uyuyabilicem tekrar diye düşünüp duruyorum hiçbişeye yetişemiyicem düşüncesindeyim. Dışarı çıkıp gezmek istiyorum bu sefer de çocuk ya durmazsa acıkırsa nasıl emziricem napıcam diyorum okadar çok şey var ki daha yazacak. Bu durum geçecek mi lütfen bişey söyleyin kendimi suçlu hissediyorum artık

ece54

merve4458 avm lerde bebek odaları var ya onlar kolay oluyor ben ilk dışarı çıkma denemelerini öyle yaptım. Sonra parka falan çıktık. Küçük küçük başlayın kendinize güveniniz gelir. Daha çok yeni doğum yapmışsınız hepsi çok normal biraz zaman tanıyın kendinize.

Biomuallim

merve4458 aynı aynı hisler yaşarken dünyada da tek ben böyleyim sanıyorsun 23 gün az değil daha yazmadığın neler hissediyorsundur geçmeyen iç sıkıntısı bol inşirah aç dinle oku benim 1 ay dolunca bi rahatlamıştım bebeğimi sevmeye ve alışmaya başlamıştım Özlem hep oluyor ona yapacak bişey yok annelik hüznü zor geçiyor Allah yardımcın olsun

mrybckgly

merve4458 şu anda kucağımda uyuyan 35 günlük masum bebeğim var ve ben ağlayarak okudum yazdıklarınızı. Birebir aynı şeyleri ve hatta daha fazlasını hissediyorum. Üstüne üstlük bu yaşadığım süreci şımarıklık olarak nitelendiren, neredeyse her fırsatta anneliğimi sorgulatan kişi/ kişiler olması da daha zorlaştırırken yalnız olmadığımı bilmek de iyi geldi. Umarım ailenizde, çevrenizde sizin iyi bir anne olduğunuzu söyleyen bunu hissettiren kişiler vardır. Umarım benim gibi bebeğiyle dört duvara hapsolmuş hissetmiyorsunuzdur kendinizi

sencokbiliyon

merve4458 benim bebeğim de bugün 38 günlük. Aynı şeyler ben de yaşadım. Hatta çok daha fazlasını. Bulunduğum şehirde tek başımayım. Yalnızca eşim var o da 24 saat nöbet usulü çalışıyor. Delirmemek için kendimi zor tuttuğum günler oldu. Saatlerce ağladım. Evin içinde bir sağa bir sola fink atardım ben şimdi ne yapacağım diye. Bebeksiz hayatıma inanılmaz bir özlem duyuyordum. Şuanda bile düşündükçe çok kötü oluyorum. Tam anlamıyla geçmedi. Ama biraz daha sakinim. Sigaraya başladım. Üst üste sigaralar yakıyorum. Sonra oturup bebeğime üzülüyorum. Uyuyor, uyanıcak ağlayacak diye aklım çıkıyor. Dua ediyorum biraz daha uyusun diye. Çok korkunç bir durum. Tek ilacı da zaman olsa gerek…

soylemem341_

Güzel anne ben bu yollardan fazlasiyla geçtim çok ağır geçirdim çevremde kimse yasadigimin lohusallik depresyonu olduğunu soylemedi hacı hocaya götürdüler nazar büyü dediler piskologa götürdüler neler neler..kimse demedi ki bu geçici bişey ..ben kendi kendime arastrdim öğrendim ve elhamdülillah atlattım tek üzerimde kalan etkisi uykuya dalamama problemi oluştu artık onun dışında iyiyim elhamdülillah Allah ta birdaha yasattrmasin çok pis ağır bir şey ama inan bana geçiyor atlaticaksin yerinde olsam hep dışarı çıkarım havalar güzelken çok bol bol gez daha çabuk atlatrsin .

merve4458

soylemem341_ çocuğu bırakıp çıkınca aklım kalıyor çıkamıyorum dışarı. Ah inşallah çabuk geçer çok yıprandım

merve4458

mrybckgly eşim bir keresinde uykusunda sen çok iyi bir annesin dedi oturdum ağladım mutluluktan duymak bile yetiyo gerçekten

merve4458

sencokbiliyon benimde eşim jandarma malum evde pek olmuyorlar o yüzden iyice yalnız hissediyorum kendimi. Akşam olsun istemiyorum sıkıntı basıyo içimi bir an önce uyuyayım sabah olsun istiyorum . Günleri bitirmek için yaşıyorum şuan

sencokbiliyon

merve4458 benim eşim de jandarma. Bugün de 24 saat nöbetçi. Akşam oldukça içime bir karamsarlık çöküyor. Ailelerden uzakta olmak çok zormuş. Normalde de evde tek başıma kalırdım. Gayet de keyif alırdım. Ama şimdi bu lohusa depresyonu beni mahvetti. Boğuluyorum.

merve4458

sencokbiliyon aynı şeyleri yaşıyoruz Allah yardımcımız olsun umarım çabuk atlatırız bu günleri

mirooooo

merve4458 aynı şeylerin yaşıyoruz arkadaşlarımda yaşamışlar geçecek olduğunu bilmek biraz rahatlatıyor. Not: 13 günlük anneyim🥲

Zuzumam

merve4458 geçecek bitecek şimdi bu her ne kadar uzak gelsede geçecek ve sen bunu atlattıktan sonra çok dinç dinamik bir anne olacaksın hiç bir şey gözünde büyümeyecek. Bebeğini bol bol kokla ve seyret bence bu sürecin ilacı bu

defnederin18

Güzel anneler,bu yazılanların hepsini hissetmiş ve yaşamış olarak yazıyorum.İkizlerimle 3. Aydan bildiriyorum hepsi geçiyor.Ben o kadar ağlıyordum ki doğurdum işte yapacak birşeyim yok hiçbrişey eskisi gibi olmayacak diyordum zaten olmuyorda çok daha güzel oluyor.Hissettiğiniz duygular o kadar normal ki ama asla açıkça yaşayamıyoruz çünkü direk anneliğimiz sorgulanıyor.Hepinzi iyi ki varsınız hepimiz iyi ki varız❤️ Ve çocuklarıma yeteöediğim hissi hiç geçmiyor bende yetemiyorum da zaten ama tek birşeyden eminim onları ömrüm boyunca çok seveceğim🫶🏻

eda_ece00

Bende yeni sayılırım 2 ay oldu ama o lohusalığı en dibinee kadar yaşadım şimdi çok daha iyi sayılırım ilk zamanlara bakılarak çünkü bebeğe alışıyorsun. Hep eskiye özlem duyardım hava güzel olunca eşimle plan yapıp biryerelere kaçmak isterdim eskiden olduğu gibi ama bebek olduğu için artık imkansız gibi gelirdi. Arkadaşlarımla buluşmak artık hayalde kalmış gibi gelirdi. Eşimle kafamıza göre oturup sohbet muhabbet bile edemeyeceğimi düşünürdüm bebeği istemediğim günler oldu emzirmek bile istemedim. Ama şimdi şükür ki olmuş diyorum. Bir daha bu kadar küçük olmayacaklar süreci zorlaştırmak yerine hep ileriyi düşünün bundan 3-4 yıl sonra minik dostumuz olacaklar ve herşeyi beraber yapacağız. Uzun yıllar sonra genç olduklarında da onlar yanımızda durmak istemeyecekler yine eşimizle baş başa kalacağız yine tek kalacağız.. O yüzden anın tadını çıkarmakta fayda var. Allah sağlıklarını versin de zaman çok hızlı bu günlerde geçer

Adasmom_

merve4458 ah kuzum geçecek inan bana ama sen şuan bunları yaşarken etrafında seni kim yargılıyor kim aman abartıyor lahusalığı abartıyor tarzında cümleler kuran varsa etrafından uzaklaştır ben öyle yaptım ve bebeğimle daha iyi oldum. Sevgisi kokusu çok güzel ama uykusuzluk insanı maf ediyor yapamadığın işler ekmek almaya markete bile tek gidermemek en basiti yani uyurken ya bişey olursa kaygısı vs daha çok sayarım yani hepsi üst üste geliyor ve çıkmaza sokuyor insanı . 5. Ay 10 günlük olduk bak hala bu kafaya ara ara giriyorum . Kolay değil benim rahat relax bi hayatım vardı evet çocuk istedik ama kişisel ihtiyaçlarını bile yapamaz hale gelince insan deliriyor. Ben bu dönemde kızımı bebek arabasına alıştırmak ve hergün temiz hava alıp daha güzel uyusun yönünde kullandım . Üzme kendini Allah yardımcın olsun sen iyi bir annesin öğreniyorsun yavaş yavaş

edaaybars

merve4458 öyle bir lohusalık geçirdim ki psikolog kesmedi hocalara götürdüler beni o derece düşün😂 sürekli ağlayıp duruyordum acaba bişey olacak mı ya ona bişey olursa farketmezsem içimde endişe korku kötü hisler vardı hep geçmeyecek sandım ama geçti tamamen geçmez tabi annelik bu ama inan şuan kı durum kadar olmayacak geçecek güzel anne 💙