Öfke kontrolümü sağlayamıyorum!!

bubirbuki

Arkadaşlar merhaba öncelikle. Oğlum 13 aylık son zamanlarda ona karşı öfke kontrolümü sağlayamıyorum. Bir anda öfkelenip sesimi yükseltirken buluyorum kendimi. Çok üzülüyorum çok pişman oluyorum ancak kendimi kontrol edemiyorum. İyi bir annemiyim kötü bir annemiyim artık bunu sorgulamaya başladım. İçim içimi kemiriyor sürekli bu yüzden sizlere yazmak istedim. Sizlerde böyle bir şey yaşadınız mı ne yapabilirim bu konu hakkında.

Pamukbaby

bubirbuki Hanımefendi çocuğunuz sizin öfke kontrol bozukluğunuzu çekmek zorunda değil.
Minicik daha siz hiç çocuk bebek olmadınız mı?
Şakk diye büyüdünüz mü?
Lütfen terapiste danışın bişey yapın.
Çocuğa sürekli bağırarak travma bırakıyorsunuz.

DevosMom

bubirbuki bence iyi bir anne miyim kötü bir anne miyim diye kendini sorgulayacağına doktora git. Sen öfkeleniyorsun diye bunu minicik bir bebiş çekmek zorunda değil. Bu şekilde davranmaya devam ederseniz onda çok kötü yaralar açarsınız.

Melek34011

bubirbuki minicik hiçbir şeyden haberi olmayan masum o kendine bile ne zarar verir ne zarar vermez bilmiyor ki bir yardım alın bence kendinize zaman ayırın bir nefeslenin hem size hem bebeğinize iyi gelecek

oioi

bubirbuki hepimiz insanız ya hu beşeriz ne olursa olsun insan bazen kendine hakim olamıyor. Pamukların arasında büyümüyor kimse. Kendinizi suçlamayın sizi anlayanlar elbette çıkar. Yani açıkçası insan öfkelense bile öfkesi ve pişmanlığıyla kalıyor. Sabır çekin Allah’a sığının . Kimsenin kimseyi yargılama hakkı yok. Ne çok öfkeliyiz halbuki , kimsenin kimseyi anlamaya tahammülü yok. Çok sevdiğim dizeler geldi aklıma . Umarım bir nebze olsun iyi hissettirir. Hayırlı bayramlar diliyorum.
“ Benim hayatımı yargılamadan önce , benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan , sokaklardan , dağ ve ovalardan geç .
Hüznü acıyı ve neşeyi tat.
Benim geçtiğim senelerden geç .
Benim takıldığım taşlara takıl .
Yeniden ayağa kalk
Ve aynı yolu tekrar git,
Benim gittiğim gibi…
Ancak ondan sonra beni yargılayabilirsin.
Rumi.

bubirbuki

Melek34011 teşekkürler ederim yapıcı yorumunuz için tabiki neyin ne olduğunu biliyorum sesimi yükselttikten sonra kalbim dağlanıyor resmen onun minicik kalbi karşısında sadece her anne böyle zamanlardan geçiyor mu ya da benim gibi geçiren oldu mu nasıl toparladılar bunu merak ettim ve sanırım biraz dertleşmek istedim

bubirbuki

Yorumlarınız beni şoka uğrattı bir çocuğunuz sanki isteyerek ve bilhassa yapıyormuşum gibi düşünüp yorum yapmış. Arkadaşlar sizce ben bu durumdan memnun olsam buraya yazar mıyım? Danışır mıyım? Sizler de böyle zamanlardan geçtiniz mi? Nasıl aştınız bu durumu diye sordum? Yorumlarınızdan anlıyorum ki siz hiç bebeğinize sesinizi yükseltmemişsiniz tabi böyle bir şey sizler için mümkünse! Ne demek istediğimi anlamayıp burada beni linçleyenler demek ki hiç sesini yükseltmiyor bebeğine bravo size. Ayakta alkışlıyorum

Berraa_54

bubirbuki bence de çok abartılı yorumlar gelmiş olabilir annelik bu herkes yaşamıştır bu durumu muhakkak bir zamanlar ben de böyle bir post açmıştım ama çok şükür postuma cevap verenler halden anlayan insanlardı

DevosMom

bubirbuki kimse size bilerek yapıyorsunuz demedi. Memnun değilseniz sorgulayacağınıza tedavi olun yazdım bir problem göremiyorum? Böyle zamanlardan geçmedim. Çünkü sinirlendiğim zaman bebeğini kum torbası niyetine kullanıp bağırıp çağırmıyorum. Zaman zaman böyle günlerin olabileceği bilinciyle çocuk yaptım sonuç olarak. Öfke kontrolümü sağlayamayan, çocuğuma bağırırım diye düşünen biri olsaydım çocuk yapmazdım. Çocuk bu sonuç olarak. Fakat hırs çıkarılacak, bağırılacak bir obje değil. Çok öfkeleniyorsanız arayın eşinize bağırın çağırın.

Ardenaden

bubirbuki sesini yukseltmeyen anne yoktur bn asla inanmiorm.ama bn soyle yapiorm cok bunalip daraldim mi onun bnden baska kimsesi yk ve haayttaki en guvndgi insan bnm .hmn sariliyordm.geciyr snra

Gulsahgrbz

bubirbuki bunlarin hepsi insani duygular. Aksini kimse inkar edemez. Kaldi ki sizde bu durumun farkindasiniz. Bu durum sizi kotu bir anne yapmaz. Insansiniz sonucta. Tabiki ofkenizi kontrol edebilmeniz hem bebeginiz hemde sizin icin daha saglikli olur. Kendinizi üzmeyin..

Dfnumay

bubirbuki her anne böyle zamanlardan geçiyor bende yorumları hayret içinde okudum. Valla evliya gibiler heralde yada çocukları çok uslu. Benim kızım 19 aylık ama 1 yaş civarı bende hala hatırlarım birkaç bağırdığını. Geçiyor zamanla sağlıklı olsunlar da . Bağırmayan anneler kitabını okudum sanki bana biraz iyi geldi . Birde öfkeli olduğunuzda bebeğinize bir sıkıntısı yada bir hastalığı varmı acaba diye düşünün ozaman biraz sakinleşiyorsunuz .

bubirbuki

Dfnumay hemen alıp okucam çok sağolun 🙏🏻

Birdunyabircennetannesi

3 yaşında oğlum ve bana bağır diye zorluyor resmen
Sinirlerim benimde iyice yıprandı
Size tavsiyem sinirlenince uzaklaşın çocuğunuzun yanından

bubirbuki

oioi ahh ❤️‍🩹 çok sağolun

sematayman

bubirbuki öfke kontrolü sağlayamıyorsanız doktora başvurmalısınız. Sizin ruhunuzdaki çatlaklardan dolayı bir kontrolsüzlük olabilir. Evet her anne sinirleniyordur ama önemli olan kontrolü ele alabilmek.

bubirbuki

sematayman haklısınız böyle olduğuna eminim ve kesinlikle yardım almak istiyorum en kısa zamanda.ruhumdaki çatlaklar hiç taze değil fakat oğlum olana kadar bu kadar gün yüzüne çıkmamışlardı. Şu ana kadar hiç düşünmedim ben bir şekilde yaşamaya alışmıştım bu duygularla fakat oğlumdan sonra sadece onun için iyileştirmek istiyorum kalbimi. Çok teşekkür ederim

Meli1

bubirbuki sizi anliyorim herkes bnce boyle bi donemden gecio cocuktan cocuga gore degisir 10 aylik bebegim var ama smdiden cok yaramqz belli ve surekli kucak ister 5 dk bile yere inmek istemio ve uyku problemleri var o ugumaynca bnde uyuyamiom ve uykuyu cok sevmememe ragmen artk ole uykusuzum ki ruh gibi gesiyorum kafami koydugum yerde uyuyakaliom ve uykumu alamynca uyaninca bnde kiziom ona bagiramiyo4um cunku cok korkuo herseyd3n disari çıkıyorum 5 dk filan baska odada bagiriyorum agliyorum esimle veya annemle telefonda konusup tekrar iceri giriyorum sinirmi alamiyorum ama hafifleyip devam ediyorum

bubirbuki

Meli1 güzel bir yöntem. Eşim şehir dışında görevli oğlum 6. Ayından beri birlikteyiz babamız dışarıda sanıyorum tek başıma her şeye yetişmeye çalışıyorum ve altında kaldım bu durumun. Kontrolü kaçırdım

sematayman

bubirbuki rica ederim saklanan o kadar çok duygumuz varki bazı olaylar gerçekleştikçe ortaya çıkıyor. Siz sinirlenip bağırdıkça inatlaştıkça bebek de bütün bu özellikleri benimsiyor ve aynısını yapıyor sonra daha büyük anne bebek arasında kaos çıkıyor. İnanın bazen çığlık atmak iistiyorum ama beni taklit edeceği için derün nefes alıp daha uyumlu olmaya çalışıyorum. Özelliklede kendi geçmişimi düşünüp aynısını çocuğuma yaşatmamak için ssakin anne oluyorum zamanla öğrenince sizde öyle yapacaksınız.

selin1724

Çok normal oda sakinleşecek sende öfkeni kontrol etmeyi öğreneceksin . Zaman zaman doluyoruz kızmamak için sıkıyoruz kendimizi ama bi yerde üst üste geliyor elimizde olmadan kontrol edemediğimiz oluyor yani herşeyden önce biz insanız sonra anne sonra eş. Yukarda ki yorum yapan kişiler anne zaten çok üzülmüş sizde galiba bilerek daha da can sıkmak için öyle yorum yapıyorsunuz . Hanımlar destek olalım birbirimize köstek değil

bubirbuki

selin1724 gerçekten öyle o kadar uzun zamandır baskılıyorum ki kendimi kızmamak sesimi yükseltmemek için bu aralar patlak vermiş durumdayım ne yazık ki 😞

bubirbuki

selin1724 ayrıca çok teşekkür ederim beni anlayabilen birileri olduğunu görmek iyi geliyor. Yaptığımın yanlış olduğunu herkes kadar biliyorum yardım almam gerektiğine de kesinlikle katılıyorum fakat bir çok kişi ne anlatmak istediğimi anlamamıştı. Sizler anlamışsınız sağolum

Meli1

bubirbuki kesinlikle ole tek basina olunca zor oluo zaten ne bilim anne babamiz veya kv gibi bi buyuk olsa yardm alinir ama olmuo malesef annem le ayni sehirdeyiz ama hafta da 2 kere de gorusuyoruz o zaman cok rahatim ama annem de olmadgm zaman esimde butun gun iste dua ediyorum artk nolur bugun guzel gecsin diye iste bu da bebek ya uykusu var ya agrisi dis de cikario bazi gunler fok zorluo kesinlikle

wnihal

bubirbuki her insanin yaşadıkları aynı değildir tahminimce destekçi olanınız da olmamış doğumdan sonra Sevgi sözcükleri ile kendinizi sakinleştirmeye çalışın sizin çocuğunuzu sizden başkası anlayamaz o sizin parcaniz istemsizce insandan ses yukselesi çıkabiliyor bu çocuğunuza değil ona yeteneğinizi düşündüğünüz anlarda oluyor dur büyük ihtimalle
Benim kendimde hissettimi hissettim sizde

Bebitomm

bubirbuki merhaba bende oğluma sinirlendiğim zaman kızardım vurma vs yok ama öfke ile bağırırdım bir gün ona akşam uyumadan önce oğlum seni üzecek bir şey oldu mu bugün diye sordum ve bana dediği şey oldu ‘sen bana bağırdın’ yaşadığım şaşkınlık ve üzüntü tarif edilemezdi özür dileyip sarıldım artık daha sakinim ona karşı lütfen sizde kendinize çekin düzen verin

[silindi]

bubirbuki ben dayanamayacak duruma geldigimde hemen odadan ayrılıyorum başka odaya geçiyorum bir veya iki dakika derin derin nefes alıp veriyorum ve kendime şöyle söylüyorum “bu bebeği ben yaptım, o benim yakama yapışmadı beni bu dünyaya getir diye, ben yaptım ve doğurmadan önce de zor zamanların olacağını biliyordum, yoktan var ettiğim bir şeye ben katlanmalıyım o bana değil. Hem elinde olmadan bu dünyaya geliyor hem de onu dünyaya getiren insan ona bağırıyor, onu ben yaptım ben onu çekeceğim o beni değil” 😊 tabii kelimesi kelimesine tutmuyor her zaman. Bu ve buna benzer şeyler söyleyip sakinleşip odaya kızımın yanına gülümseyerek geçiyor ve kızımı kucaklayıp bağrıma basıyorum 😊

bubirbuki

[silindi] çok güzel bir taktik deneyeceğim çok teşekkür ederim ☺️ Allah razı olsun

Sonraki Sayfa »