Mavi1602 kızım Ocak 2020 doğumlu şu an 4 yaşında bizim için en zor olan 2 yaştı. Aman yarabbi çocuğu alıp psikolog önüne atıp çocuğum bozuldu düzeltin diye ağlamıştım. Bu kadar zorunu gördüğümden dolayı mı yoksa çocuk mu artık perişan olduğum görünce zorlamadı bilemeyeceğim ama 3 yaş ağlama krizlerinin daha azaldığı en çok inatlaşmanın yaşandığı bir dönem oldu. Tek sıkıntı her şeyi kendi yapmak istemesi ve bir olay gerçekleşene kadar sürekli tekrar etmediydi. 4 yaşına girdi şu an “bunu yapıyor illallâh ettim” dediğim hiç bir şey yok.🧿 Tabi her çocuk aynı değildir gelişimsel farklılık gösterdiklerinden kimisi 4 yaşta bile krizlerden dert yanarken kimisi artık rahatladığını söyleyebilir bu yüzden çevreye değil çocuğa odaklanın. Çünkü 2 yaş sendromunda “benim çocuk bu yaşta süt dökmüş kediydi” diyen insanlar yüzünden çocuğuma canavar gözüyle bakıp kendimi de strese sokuyordum. Şimdi ağlama krizleri yok konuşarak dile getiriyor istediğini, benden daha bağımsız tuvalet eğitimi de aldı, tek sorun eve sığmıyor oluşumuz sürekli sıkıldığını dile getiriyor çünkü okul yaşı geldi akranlarını arıyor, fiziksel oyunlar istiyor, ben eve parkta kursam akranlarının verdiği zevki veremiyorum. Bunu da çözeceğiz 🫶🏼