Bebegime 9 aydır him ekran vermedim üstüne üstük de tek başıma bakıyorum hep tekin kahvaltı yaparken akşam yemeği yaparken ki zaten bunlarıb bir çogunu bazen yapıyo bazen yapamıyorum bebeğimle ilgileniyorum kucak seven mama sandalyesinde oturmak istemeyen hareketli bir bebek. Annem de benim çok yoruldugumu hiç bişeye yetişemedigimi gördükçe bana işde biraz çizgi film aç ne olucak sanki sende rahat edersin şimdi vermiyosun ama bence ilerde mecbur kalıp vericeksin 2 yaşına kadar zor bişey bunu yapmak falan falan diyor ki sadece annem de değil etraftaki herkes buna olan yapabileceğime olan bütün inancımı bana yitirtiyor işte biraz hateketlensin sen görüceksin sen ozaman mecbur vericeksin başkasında görücek falan filan inanın canım bu duruma çok sıkılıyo ya sanki biz sıkılmıyormıyuz eşimle daha 1 buçuk senedir evliyiz biz ve daha oturup bir film izlemiş değiliz tam manasıyla salonumuzı kullanmıyoruz bile bebeğimiz için ben bazen cidden çok kötü ve yorgun hissediyorum birde bu heves kırıcışar olunca insan daha da kötüleşiyor.