Naciyeylmz kızım 5 yaşına girmek üzere, açıkçası 2. çocuk gibi bir düşüncem hiç olmadı.
Özellikle, kızıma arkadaş olsun, oynasınlar, eğlensinler gibi düşüncelerle hiç 2. çocuk yapmayı düşünmedim. Bu bana yanlış geliyor zaten. Çünkü hepsi bir birey. Çocukluk çağında kalmayacaklar. Büyüyecekler, kardeş bile olsalar hayatta farklı yollar seçecekler. Arkadaşları olacak ve bence arkadaşlarıyla bir noktada daha sık vakit geçirmeye başlayacaklar.
Benim bir kardeşim var. Çok seviyorum tabii ki, iyi ki benim kardeşim olmuş. Fakat şu an ikimizde kendi hayatımızla meşgulüz. O çok yoğun çalışıyor, vakti oldukça arkadaşları veya kız arkadaşıyla ilgileniyor. Kanada’ya gitmek ve orada çalışmak gibi bir hayali var. Bende kendi ailemi kurdum, vaktimin çoğu buna gidiyor. Hiç konuşmuyor, görüşmüyor değiliz ama sürekli dip dibe de değiliz gibi.
Ben hep tek çocuktan yana oldum. Mental olarak fazlasına yetebilecek gücü kendimde hiç görmedim. Bir düzlüğe çıktığım, çoğu şeyi yoluna koyduğum bir dönemde tekrar bir bebek sorumluluğu alabilecek gücü görmüyorum kendimde.
Maddi olarakta tüm imkanları tek çocuğa sunmak istiyorum. Hem bizim, hem çocuğumun zorlanmasını istemiyorum. İyi bir eğitim alması önceliğim. Kısmak istemiyorum bu konuda.