Merhaba hanımlar birkaç gündür bunu düşünüyorum güzel başlayan şeyler neden zorlaşıyor . Mutlu olmak için evleniyoruz. Çocuk yapıyoruz onu heyecanla ,mutlulukla ,sabırsızlıkla bekliyoruz çocuk doguyor ama her şey 10 katı zorlasiyor . Mutlu olmak yerine bu bir yüke dönüşüyor sanki . Son zamanlardaki modum bu her şey zoraki sanki. Çocuk olduktan sonra hayatım aşırı değişti . Her şeyin güzelleşmesi gerekmez miydi ? Eşimle ilişkim değişti , ben hep stres topu gibiyim . 3 yaşındaki kızıma son 6 aydır falan sabrım çok azaldı .Ev işleri , yemek zaten işi daha da sarpa sarıyor . Ben bir de çalışıyorum çoğu zaman ise gelip saçımı , bakımımi yapıyorum . Evden çıkmadan evi toplayıp bir yandan da cocukla ilgilenmeye calisiyorum. Kahvaltıyi unutali çok oldu .Çalıştığım içinde cocuğum ekstra huzursuz , hırçın oluyor kurallar oturmuyor . (Babaanne bakıyor ). Hayatım hep mücadele ,koşuşturmaca ,çocuğumu memnun etme şeklinde geçiyor. Yine yoğun olsun ,yine yoruluyum ama mutlulukla olsun stresle değil istiyorum ama bu hiç mümkün olmuyor . Yok mu bunun bir çözümü ? Çocuğumun huysuzluklari aslında beni en çok etkileyen 😞 Güle oynaya ,eglenerek büyütmek varken neden bu sendromlar , ağlama krizleri , inatlasmalar 😞😞