Sivri köşelere dikkat ediyordum küçükken.
Düşünce büyük tepkiden özellikle kaçınıdım. Eğer ağlamalı bir durum varsa yanına oturup ben yanındayım derdim, kaldırmazdım kesinlikle. Kafasını sert bir şekilde vursa dahi aynı şeyi uygular gözlemlerdim. 3 kere kaydırak tepsinden düştü, benden çok insanların tepkisi korkuturdu her zaman. 🤦🏼♀️ Şu an 5,5 yaşında, düşünce bana “anne ne güzel düştüm kaç puan veriyorsun bu düşüşe” der birlikte güleriz. :)