Çok şükür bebegimin uyku düzeni oturdu ama ben zombi gibi geziyorum hangi işe koşayım kendimemi vakit arayayım uyuyimi resmen bedenim kopacak gibi eşimin desteği de var ama yetmiyor kızlar yetmiyor yanı parçalara bölünüyorum yetmeye çalışıyorum eşim dışında kimse yok doğumda tektim halada tekim bebeğim birde 3 aylık olacak 87 günlük şuan atak haftası geldi sanırım babasında durmuyor bana gelince uykuya teslim oluyor neyse gideyim kocamın canı ağlayan kek istedi onu yapayım 🙂
Anne olmak çok çok çok güzel birşey ama pilimiz bitiyor birde tekrar o gün içinde dolmak zorunda😓