Kafayı yemek üzereyim. Bebeğim 7 buçuk aylık erken doğumdu kolikti derken 7 aydır neler çekiyorum. Asla ama asla uyumuyor. Her gece 40 dkkada bir bağırarak kalkıyor. Gündüzleri asla kendi kendine oynamıyor. Sürekli huzursuz , mızmız, ağlıyor. İlk çocuğum hevesle bir şeyler aldım. Etkinlik bile yapamıyorum. Ne yapmaya çalışsam ağlıyor. Ek gıdaya geçtik ne yaptıysam yemiyor. Kendi annelerimiz bile bu nasıl çocuk diyolar. Kimse bakmaz diye ücretsiz izne ayrıldım. Kilo almıyor son üç aydır kilo alımı durdu. Arkadaşlarımın bebeklerine bakıyorum bi köşeye koyuyolar kendi kendine oynuyor bebekler. Bir sıkntıları yok. Artık tahammülüm kalmadı. Bağırmaya başladığımı fark ettim. Bu sefer vicdan azabı çekiyorum, ağlıyorum. Çok üzülüyorum. 7 ayda 7 yıl yaşlandım resmen. Uyku damlası aldık o bile etki etmedi. Anneliğimi sorguluyorum. Uyuyamıyoruz uyuyamayınca eşimle birbirimize sarıyoruz. Bebek eve neşe getirir. Bizim bebek bizde huzur bırakmadı. Sürekli kendimi sorgulamaya başladım ben mi kötü anne miyim diye. Yalvarıyorum dua edin. Bir tavsiyesi olan varsa söylesin. Tecrübesi olan varsa yazsın. Gerçekten kafayı yemek üzereyim. Her gün baş ağrısından ilaç içmeye başladım. Eskiden baş ağrısı nedir bilmezdim. Elimden ne geliyorsa yapıyorum. Elimden gelenin fazlasını yapıyorum. Uykusu yemesi yatmasj kalkması hiçbir şeyi düzgün değil. Hiçbir şeyi.