Kizlar ,kızım Haziran’da 4 yaş olacak , geçen sene Haziran’da kreşe başlattık o zamandandir hastalık durumları dışında aralıksız gidiyor tam kreşe baslattigim ay da 2. Çocuğu istedik hamile kaldım kızımı gebeligimin başından beri kardeş fikriyle tanistirdim karnimda kardeş var dogunca bebek olacak ona bakacaz besleyecez altını değiştirecek başlarda çok ilimliydi sürekli soruyordu kardeşim ne zaman gelecek doktor ne zaman verecek diye ben de hamileliğimin son aylarında ona kardeşinden diye hediyeler hazırlayıp veriyordum kardeşin gönderdi diye mutlu da oluyordu velhasil o gün geldi çattı şuan 17 günlük oldu yeni bebisimiz ama kızımın huyu da 180 derece döndü ,kastı olarak zarar vermiyor ama ben emzirirken tehlikeli hareketler yapıyor yatakta zıplamak gibi kendini benim üstüme atmaya çalışmak gibi veya kendisine zarar veren hareketler ,kardeşi altına yapıyor diye pis gözüyle bakıyor dokunmak istemiyor dokununca elini silkeliyor ,altına yapıyor diye kendi esylarinin üzerine koymami istemiyor ,onunla oyun oynarken bebek ağlayınca odasının kapısında barikat kuruyor gitmeyecektin bakma diyor ona güzelce anlatiyorum sen uykudan uyanınca ağlasam annen gelmese naparsin üzülürüm diyor eve kardeşin de ağlıyor şuan yanına gitmesek o da üzülecek diyorum tepki vermiyor ,sürekli hırçın sebepsiz ağlamalar modunda ,bana şiddet gösteriyor seni artık sevmiyorum diyor velhasıl lohusa halimle artı sezeryan olmak zorunda kaldim çok stresli oldu doğumum hiç dinlenemedim ağrılarım da dinmedi bu yüzden şimdi de böyle kapana sıkışmış sanki hiç alismayacakmis gibi geliyor ,biri bana moral versin geçecek desin bu zamanlar yol gostersin cok ihtiyacım var 😢