İçimi dökmeye geldim. Canım o kadar sıkkın ki anlatamam. En en en zoru emzirmekmiş. Elimden geleni yapıyorum ama olmuyor. Doğduğu andan itibaren meme ucu olmadığı için silikon uç verildi. Düşük kiloda doğduğu için anne sütü+mama dendi. Mamayı ne şırınga, ne kaşık biberon, ne bardakta ne de parmak emdirmede kabul etmedi. İlk 5 gününde sarılık oldu bilirubin değeri 20 yi buldu. Fototerapi aldi. O anın psikoloji ile doysun da nasıl olursa olsun oldu mamayı biberonla vermek zorunda kaldim. Elim ayağıma dolanmisti sanki korkmuştum da.
Emzirme danışmanıyla görüştüm ama söylediklerini yapmakta da çok zorlandım. İstediği olmayınca öyle bir ağlıyor ve feryat ediyor ki yüreğim dağlaniyor paramparça oluyor. Yanında da aglayamuyorum istediğini vermek zorunda kalınca ( biberon) o uykuya daldığı gibi ağlamaya başlıyorum beceremiyorum diye. Yakında sütüm kesilip sadece mamaya kalırız diye korkuyorum. Biberon olunca memeyi reddediyor çünkü. Bebekle tek başıma ilgileniyorum sağım yapmakta da zorlaniyorum özellikle geceleri. Aldığım kaşık biberonun akış hızı kontrolü kötü cikti farklı bir tame daha sipariş verdim belki tutar umuduyla. Ama enerjimin tükendiğini hissediyorum. Geç prematüre bile olsa prematüre annesi olmak çok zormuş 😔 Tansiyonum nedeniyle erken doğdu. Tiroit ilacı da kullanıyordum. Doğru düzgün kilo alamadı bu yüzden. 2470 doğdu. Sınıra yakın ama yine de mama takviyesi dendi. Mama olmasaydı işin içinde belki bu kadar zorlanmazdim bilmiyorum. Benzer sorunlar yaşayan çok anne var onu da biliyorum ama elimde değil gerçekten çok üzüldüm ve yoruldum 😔😔