Zlhaanne kızım kucakta dolaşarak uyuyordu. 13 aylıkken kendi yatağında yatırmaya başladık. 8’de yatağa giriyorduk 12’de uyuduğu oluyordu. Başlarda yataktan inmek için ağlıyordu. İniyorduk , geri yatıyorduk. 10 gün sonra biz inmeyi bıraktık sen inebilirsin biz yataktayız dedik. Bir süre Kendi indi , geri geldi. 1 ay kadar sonra yataktan inme krizleri bitti. Sonra Yatakta uyuyamamak için ağlıyordu. Kitap okuduk, sohbet ettik, sürekli sakinleştirdik, poposunu pışpışladık. 1ay kadar böyle geçti.Ağlama krizleri zamanla azaldı. Bu sefer sohbet etmeler uzadı, 9-10 kitap okumaya başladık. Uyku saati yavaş yavaş erkene çekilmeye başladı.bir süre sonra kitap okumaya, sohbet etmeyede sınırlamalar getirmeye başladık. Bu son kitap dedik. Eğer ben okuyorsam ve sonsa bitince babasını istedi :) babası kitabı okudu ve bu son diye anlaştıktan sonra okumadı. Sonra bahaneler başladı; çişim geldi, susadım, acıktım gibi 😂başlarda toleranslı davranıp zamanla sınırlandırdık.
Bu sırada rutin oluşturmaya başladık. Bunların hepsi yaklaşık 1 senelik bir süreçte oturdu. Uyku saati yavaş yavaş erkene çekildi. Şimdi 30 aylık.uyku saati gelmemiş ama çok yorulmuşsa hadi dişimi fırçalıcam , çişimi yapıcam,pijama giyip.kitap okuyalım diyor :) bazen rutin sırasında unuttuğumuz şey olunca bizi uyarıyor 😂
Yani bu aslında çoook uzun bir süreç.Ve gerçekten çok yorucu.Öncelikte sallamayı kesmeniz gerekli , çok ağlayacak ama zamanla alışacaktır :(. Ağladığı süreçlerde yanında olursanız ve kararlı durursanız bir süre sonra yavaş yavaş kolaylaşıyor. Sallama yerine pışlama koyabilirsiniz belki. Zamanla onu da azaltırsınız. Birde uyku aralıkları çok önemli bence. Gündüz uykusu yapıyor mu? Kaç dakika? Yapıyorsa biraz erkene çekebilir ya da kısaltabilirsiniz. Çok yorgun olunca yorgunluktan atılıp gidiyorlar zaten 😃