30 aylık bir oğlum var Ya inanılmaz ağlak sinirli oyuncaklarını atan fırlatan bir şeyi yapamayınca bağıran ağlayan sürekli evde bişeyler için tutturan vermeyince ağlayan bazen durduk yere ne istediğini bile anlamadığım şeyler için ağlayan yapma dediğimiz şeyleri yapan tepemize çıkıp oturan başımıza vurup kahkalarla Gülen bi çocuk. Memeyi bıraktıramadım korkumdan. Çünkü sakinleşme aracı o. Bizsiz düzgün oynamaz illa bizi ister yanında, oyun oynarken sıkılırsa atmaya başlar, artık bugün o kdr yoruldum ki mental olarak, ağlamaları inadı bu davranışları beni çok bezdirdi artık, oturdum ağladım. Güzel huyları da var tabi bazen duruluyor gibi bazen çok zor günler geçiriyorum zaten çok hareketli. Etkinlik falan yapılmıyor hemen cıvıtıyor. Dağıtıyor. Varsa yoksa top oynamak koşmak tencere tava Lego kinetik kum araba sürmek falan bunları seviyor bi tek. Bir de bez değişirken video açmak zorunda kalıyorum çünkü asla yatmıyor yere kıyafet değişirken ayrı bi sorun. Çığlıkları bağırmaları beynimi çok yordu. Sürekli bişeyler istiyor sürekli. Bir de tam konuşamıyor onu anlamayınca iyice çıldırıyor bende üzülüyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor. Sürekli dışarı çıkarıyorum ama nerede hata yaptığımı bilmiyorum. Sizin çocuklar ne durumda böyleler mi?