Kendimden başlıyım Eşime çok güvenirdim namazında niyazında hayatta yapmaz derdim ama yapmış . Ve nasıl ögrendim . Bir akşam oturuyorum evde Eşime ulaşamıyorum içime bir sıkıntı düştü 2 saat ulaşamadım sonra 12 de bir telefon esiniz kurşunlandı hastaneye gelin . Ben tabi yere yığıldım o anda bölgedeki hastanelere soruyorum yok diyorlar yanlışlık olmustr diye karakolu arıyorum yok diyorlar en sonunda buldum hastanede ameliyata alınmış acil . Durumu ağır dendi imza falan alındı benden ameliyat izni icin . Ama tabi o andaki halimi görmek istemezdiniz . Sabaha kadar hastanenin önünde bekledim bir haber yok sabaha kadar ameliyatta kaldı ertesi sabah esyalarını verdiler kanlı telefon cüzdan falan. 1 hafta yoğun bakımda yatı göstermediler . Bende eve geçtiğimde telefonuna baktim
belki birşey bulurum diye ve o anda bir kızla konuşmalarını gördüm sinir krizi geçirdim kendimi camdan atmaya falan kalktim kayınvalidem destek verdi yanımda oldu . Kızla konuştum kufurler falan tabi . 1 hafta sonunda eşim yoğun bakımdan çıktı çıktığı gün o halde ona söyledim hastane de hüngür hüngür ağladı yüzüme bakamadı aylarca hastanede yattı sora evde yattı kalkamıyordu ona baktım afedersiniz pisliğini temizledim . Pişmanlığını gördüm. Bırakıp gidemedim o halde onu muhtaçtı . Her gün ağlardı gece uyuyamaZdi biraz uzun oldu ama gece gece anlatmak istedim
dertlendim yine 😆