eraysen çok haklısınız. Sizin mesajlarınızı okudukça annem bu duygularla nasıl başa çıkmış diye düşünüyorum hep. Kaygılarınızı, korkularınızı da anlıyorum aslında ama sonra düşününce diyorum ki annen o imkansızlıklarda, bundan 20 yıl önce bile bıdır bıdır konuşan, her şeyi bilen, yer yön duygusu gelişmiş bir çocuk büyütmüş. Bu kadın bu kadar çaba ve bilinçli bir anne olarak pırlanta gibi bir evlat yetiştirir, ona bu dünyanın en renkli halini bile hayal ettirir. Siz de kendinize güvenin ve çaresiz hissetmeyin.
Dokunsal etkinliklerde her şeyi ağzına götürüyorsa ona bit duyu panosu yapın. Kalın bir tahtaya her şeyi minik kareler halinde yapıştırıcı ile kopmayacak şekilde yapıştırın. Çeksin, dokunsun ama koparamasın. Kaba motor gelişimi nasıl? Sürünme, emekleme, tutunup kalkmaya çabalama vs?