Of 2 ay sonra 2. Sezaryenimi olacağım ilkini de istemeden acilen olmuştum, hiçbirşey bilmememe rağmen çok korkmuştum. Şimdi 2. Nasıl olacağım diye aklıma gelince ağlıyorum sinirlerim bozuluyor vallahi. Ben ilk gecemde hastanede 7 8 kez kendim kalktım hep tutuna tutuna yürüdüm ama acılar içinde kıvranarak. Eve geldik banyo vs yaptım ev işi yapmadım yemek yapmadım ufak tefek toz aldım. Ortalık yerleştirdim çocuğuma baktım altını temizle yıka vs. Ama ilk 20 gün ömrümden önür gitti hiç bitmeyecek sandım 40 ım çıkınca çok rahatlamıştım ama. Yan yatamamak yüz üstü yatamamak desteksiz doğrulamamak beni mahvetmişti. Umarım bu sefer daha hafif geçer