Merhaba arkadaşlar oğlum 1 hafta içerisinde durduk yere ağlıyor evvelsi gün mutfak kapısına bakarak ağladı sarılmak istedi bana ben de korkmasın diye kucağımdan indirmedim korkusunu yensin diye, babası geceden gelmişti uyuyodu onun yanına götürünce sakinledi. Sonra akşam kalorifer peteğine bakıp bakıp ağlamaklı oldu sürekli peteğe bakıyordu şaşkın şaşkın. Biraz önce banyoda saçımı yıkadım tavana doğru bakıp bakıp ağladı beni mi istiyordu başka bişeyden korkuyordu anlam veremedim durduk yere ağladı tavana bakıp bakıp. Böyle söylüyorum da gece olunca ben de çok korkuyorum arkadaşlar. Ne kadar dua edersem edeyim telefondan bakara suresi açıp baş ucumuza koyuyorum sabaha kadar çalıyor ama uykuya tam dalınca bi anda hoplayıp uyanıyorum oğlum da öyle oldu kendimi uykuya veremiyorum. Eşim yanımda olunca sıkıntı yok ama gece vardiyasında olunca öyle oluyor. Bir de yatak odasında yatınca oluyor bu. Televizyonlu odada yatınca sesini açıyorum biraz mırıltılı olunca sıkıntı yok ama yatak odasında gece lambası olmasına rağmen sanki bi yerden biri çıkcak gibi sanki gözlerimi açınca karşımda birini görcem biri hissedip uykuya dalana kadar gözümü açıp kapıyorum etrafı kontrol ediyorum. Halbuki dua da ediyorum sürekli oğlumun da ağlamasına anlam veremiyorum bu bir sıkıntı mı yoksa gelip geçici birşey mi insanın içinde bitecek birşey mi bilgi verir misiniz?
Hatta şunu da söyliyeyim tuvalette uzun durmak iyi degil mesela bunu bildiğim için tuvalete girince bile korkuyorum banyoda da öyle bizim banyo çok geniş ve sanki yalnız değilmişim hissine kapılıyorum. Nasıl kurtulabilirim bundan? Tamamen rahat olmak istiyorum uykumda da banyoda da keyif almak istiyorum oğlum için de öyle