2 buçuk aylık bebeğim var ilk günden beri yalnızım ağır psikolojik savaş verdim geçti sanıyordum fakat geçmiyor. Eşim bu konuda hiç destekçim değil aksine yardım edicem diye ödü kopuyor.çok yorgunum duş almak lüks olmamalı bi insana veya kendine vakit ayırmak istemesi. Bazen çıldırma noktasına geliyorum çocuğuma çare olamadığım zaman çıldırıyorum saatlerce uyutmaya çalışıp uyumadığı zaman yorgunluktan deliriyorum . Uyuyunca oturup ağlıyorum niye bağırdım minicik o daha diye. Böyle gel gitlerden eşimle tartışmaktan evi otel gibi kullanıp ben o kadar yıpranmışken rahat rahat uyumasından kendime bakamamaktan çok mutsuzum . Üstüne anneliğimin sorgulanmasından sıkıldım ben böyle anneyim bu kadar yapabiliyorum bu kadar beceriyorum . Sıkıntıdan bütün doğum kilomu verdim 2 ayda 14 kilo daha da devam ediyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum.insanları delirtip daha sonra deli bu demek ne kadar doğru.Hakkım eşim dahil helal etmicem bu dönemde bana bunları yaşarken aman bi sen mi doğurdun çocuk vs gibi köstek olanları unutmucam