Momofleos 8.yılın içindeyim annem gideli..
24 yaşındaydım. hep derim tek bir güzel anıma şahitlik edemedi..
hoş ona şimdi sorsak evlatlarını o yaşa getirebilmek bile ona yetmiştir..
Acı geçmiyor ama bi şekilde hayat yoluna giriyor,olması gerektiği gibi devam ediyor.
en özel anlarda onun olmayışı,sene-i devriyesinde aynı gne tekrar terkrar gitmek dokunacak ve çok acıtacak..
ama bi şekilde o nefes alınıp verilecek,yemek yenecek,güülüp gezilecek..
şimdi imkansız geliyor ama oalcak.
ben 40′ınn çıktığı gün nefes almaya başlamıştım.
nden bilmiyorum sanki o gün annem rahat etti gibi hissettim.adını koyamıyorum bilimsel ve dini bir açıklamasıd yok benim için…
başın sağolsun sana bol bol sabır diliyorum..