mrsfly 13 aydan bildiriyorum bütün gün yapışık ikiz gibi dolaşıyoruz desem yeridir çoğu zaman kahvaltı için oğlumu salona bırakıp kapıyı kapatıyorum oyuncaklarıyla oyalanıyo, benimde hoşuma gitmiyo tek bırakmak ama serbest bıraksam dahi emekleyip yine paçalarıma yapışıyo. Yemek yaparken, mutfağımı toplarkende aynı. Oturup 5 dkk dinleniyim desem babasında da durmuyor illa kucağıma gelicek ve bunun için kendini yırtıyor. Uyku vakti geldiğinde aynısı ya ağlayarak uyuyor ya bi iki saat sonra kalkıp almam için kıyamet koparıyor. Salona geçip koltuğa uzanıp koynuma sokup ninniyle pışpışla sallanarak uyutmaya çalışıyorum. Annelik çok zor ama hep aklının bi köşesinde olsun bu her zaman böyle gitmicek. Sabır ve zaman. Bigün kndini sevdirmek istemicek, derin uzun bi uyku çekiceksin çünkü uyku düzeni oturcak, değil kucağına gelmek sarılmana bile of dicek. Ne kadar zorlandığının farkındayım çok iyi anlıyorum tek başımayım annemler 250km uzakta burda kimsem yok çocuğu bi saat bırakim uyim ama hepsi geçicek. Gücünü kaybetme hepimiz zaman zaman sınıra gdliyoruz ağlıyoruz yada sinirleniyoruz yıpranıyoruz ama hepsi geçicek ❤️🫶