denizbet ben ‘uyku eğitimi’ yanlısı bir anne olmadım hele de bebekleri ağlatan, çaresizlikten uykuya dalmaya zorlayan eğitimlere de bilakis karşı oldum. Ancak uykunun da gelişim üzerindeki dev etkisi de yadsınamaz. Bu anlamda pediatrsitimiz ile görüştük bu konuda, kızımın mevcut uykuları hem kısa hem de düzensizdi. Yaz tatili için de memlekette idik, Ekim ayında döndük İstanbul’a ki kızım Ekim ayında artık 9 aylıktı, eve dönelim öyle başlayalım gibi bir idefix durumu vardı bende - nedense.. halbuki uyku her yerde uyku :) döndüğümüzde de bir uyku eğitimi değil de, kızımın kendi düzenini ve eğilimlerini not etmemi istedi benden, kaçta uyudu, kaçta uyandı, nasıl uyandı, ne yedi, nasıl oyunlar oynadı..gibi gibi, bu süreçte hiçbir müdahalemiz olmadı. Bunların ışığında da bir ‘rutin oluşturma’ görüşmesi yaptık. Bebeklerin sabah erken kalkmaları mefhumu sabitti tabii ki bir de.çol geç yatmamaları. Bizde işe yaradı mı, hayır diyemem, mucize değildi beklediğim, uykuyu resmen onun isteğine bırakmıştım çünkü dirençleri çok güçlü idi. Aslında çocuğun sinyallerini de değerlendiremedi pimi öğrendim. Kızımın da uyum sağladığı bir rutin oluşturmaya çabaladık, büyük ölçüde başardık. Gündüz uykularında istediğim uzunluğu pek yakalayamadım ama akşam sistemi gayet iyi gidiyor. Gece hiç mi uyanmıyor, tabii.ki uyanıyor zaten emme rutini de var :)) ama bebekleri yormadan ona uygun bir sistem bence çok ok, çünkü bebekler zaten rutinle yaşar. Uykusu düzene girince yemesi, oynaması vs de düzene girdi beraberinde..