[silindi] 36. Haftaydım sabah tuvalete gittiğim de kan vardı, doktorum takipte ol öylesine de gelmiş olabilir dedi. O gece sancım başladı, ama çok sık değildi ve hiç uyuyamadım bebeğim çok hareket ediyordu. Ertesi gün sancım daha da fazlalaştı ama annem beni korkutmuştu dayanamayacağın kadar olacak diye 😀 3 e kadar dayandım o gün sonra gittim hastaneye. Gece boyunca kaldım, açıklık 1 cm beklemek gerek dediler, belki yarın belki sabah doğum olur dediler. Ben odada tek başıma kalıyorum psikolojim bozuldu, iyice korktum. Uykum var zaten 1 gece uyumamışım bu 2. Gece gözlerim kapanıyor 5 dk sonra sancıdan geri açıyorum. Ertesi gün artık bebek tehlikeye giriyor diye sezaryen oldum. 12 buçuğa kadar o sancıyı çekmeye devam ettim. Nst de normal doğum yapacak kadar sancım var ama 1.5 santim öteye gitmedi açılmam. Fotoğraf istemeyi bile unutmuşum, doğum fotoğrafım yok :(. Ahmet Kaya dinleyerek beni kesiyorlardı. Ve aşırı ağladım, ameliyata girerken çıkınca felan. Sonra bebemi gördüm her şey geçti. Odaya geldikten 1 süre sonrası bende yok aşırı üşüyordum. Sonra uyandım bebeğimi emzirmeyi denedim sütüm gelmedi, annem 7 düvele anlattı sütü gelmiyor diye iyice psikolojim bozuldu, doğumum ve lohusalığım cidden kötüydü. Sonra sütüm geldi bebeğim emmedi felan. Neyse ki doğumdan 2 gün sonra tamamen memeye döndük,bu süreçte yaşadığım tek güzel şey bebeğimi görmek dokunmak 💞