Anne olmadan önce ölümden hiç korkmazdım. Her şeye kafa göz düşünmeden girerdim, her olaya atlardım. Şimdi kızıma bir şey olacak korkusuyla sımsıkı hayata tutunuyorum. Asla ve asla ölmek istemiyorum. Nutkum tutuluyor böyle şeyleri gördükçe. Deprem olsa ve ben ölsem ve kızımı kaçırsalar… Gerçekten beynim uyuşuyor bunu yazarken. İç işleri bakanlığı uyuyor demek ki. Oy veren herkesin bu kaçırılan çocukların üzerinde vebali var. Bile bile yıllardır göz yumdular. Tarikatlar yetmedi, şimdi depremzedeler… Allah hepsinin belasını versin.