Oli 11 aylık kızım. Bakıcımız var inanılmaz sevgi dolu ve araları çok iyi çok şükür gözüm arkada kalmıyor. Ama işe erken başlamak zorunda kaldım ve bende çok yoğun çalışan bir annenin evladıydım o yüzden travmalarım var sanırım, terapiye gidiyorum bununla ilgili. Süt iznim var eve gelir gelmez yemek bile yapmadan sadece onunla ilgileniyorum, bol bol oynuyoruz eğleniyoruz, haftasonları hep ona adıyoruz saatlerimizi, geceleri göğsümde uyutuyorum hem onun hem benim ihtiyacım var buna çünkü. Ben ihmal edilerek büyüdüm o öyle olmasın istiyorum. Şuan ihmal edilme durumu yok tabiki ama ben içimdekileri yenemiyorum bazen.. hep daha fazlasını yapmam gerek gibi hissediyorum..