Bir evlat toprağa vermiş bir anne olarak söylüyorum
Evlat acısı çok kötü ama kayıp daha kötüymüş
Bunu 2 dk içinde anladım
Canımdan can gitti kafayı yedim
Parkta oynuyorduk büyük meydanda bir park
Neyse kum alanı var orada oynadı arabalarıyla çocuklarla falan
Salıncağa bindi
İndirdim annemle buluşacaktık ikna ettim bir şekilde oğlumu
Oyuncakları çocukların elinde kum alanındaydı onları almaya gittik hemen yanımdaydı oğlum
Tam 2 tanesini koydum kafamı bi çevirdim oğlum yok
Allah’ım elim ayağım boşaldı yüreğim paramparça oldu içimden bas bas bağırıyorum bir yandan yiğit nerde diyip duruyorum yanımda bi arkadaşım daha vardı onun çocuğu kumda oynuyordu birine bir dk bakar mısınız dedi oda bıraktı çocuğu arıyoruz
Herkes anladı etrafına bakınmaya başladı
O kadar çaresizdim ki koca bir alan nereye gitti diye oraya buraya koşturuyorum
Daha 2.5 yaşında yer bilmez anne adı bilmez bir şey bilmez kafayı yedim resmen
Caddeye mi gitti
Metro var asansöre mi girdi yürüyen merdivene mi girdi
Yoksa başka yere mi gitti
Neyse kaydıraklar biraz yüksek oraya baktım arkada bi baktım oğlum
2 dk da 5 yılım gitti
Gördüğüm an öyle bir hafifledim ki
Aldım sarıldım öptüm
Allah’ıma şükürler olsun hala korkusunu atamadım
Evlat acısı zor ama bir mezarlığı var gidebileceğim
Ya kayıp? Bunun acısı çok daha beterdir
Allah’ım düşman başına vermesin