Sinir krizi

Dodis

Kizlar bebegim hasta ve burnu cok tikali oksuruk de var bu surecte emmek istemiyor 8 aylik o emmedigi icin psikolojim berbat ama o da benden uzaklasiyor burnu silerken aspiratörle acarken sanki ona koyu bir sey yapiyormusum gibi uzaklasiyor ve cok agliyor o boyle yaptikca canim cok yaniyor ama sabah da uykusu vardi uyutmaya calisiyorum uyumuyor sinirleniyor yere birakiyorum yine aglayip mizmizlaniyor hal boyle olunca ciddi manada sinir krizi gecirdim cok bagirdim cocuguma hemen nasil annesin sen demeyin lutfen destek bekliyorum sadece sizden normalde de sinirli biriyim ne yapmam gerekiyor

Whitewomen35

Dodis Sizi çok iyi anlıyorum 8 ay meme reddiyle uğraştım zar zor pes etmedim emzirdim en sonunda bıraktı . Ama o dönemde bende çok kötüydüm sabrım her tükendiğinde ona olmasa bile kendi kendime bağırıyordum sesimi yükseltiyordum vicdan azabını halen çekiyorum . Tabiki evlatlarımıza bağırmamamız gerekiyor ama bizlerde bazen çöküşte olabiliyoruz . Şimdi oğlum emmediği için çoğu zaman kucağımda bile durmak istemiyor acaba bağırdığım günlerden kalan bir soğukluk mu diyorum aramıza soğukluk girdi diye kendimi yıpratıyorum :( çok kötü hissediyorum ağlarsa ilk koştuğu benim sürekli yanımda oyun oynarız sarılırız öperim desteğim yok tek başıma büyütüyorum ama bir eksiklik var gibi hissediyorum yabancıların kucağına bile hemen gidiyor pek beni bilmiyor gibi :( neden böyle bilmiyorum

Dodis

Whitewomen35 allah yardimcin olsun canim benim bence bizim yapimizla alakali bende de sevdiklerimi kaybetme korkusu var annemi erken yasta kaybettim tabi onlar da bizi yetistirirken cok hatalilardi gecmis zaman o yuzden baglanma sorunum var ciddi manada bebegimde de bunu hissediyorum bazen sanki benim yavrum degil benim bedenimden cikmamis da hastanenin hediyesiymis gibi tabi ki cok seviyorum onu o benim en kiymetlim ama bu da tabi ki bizi etkiliyor mesela surekli pesimden agliyordu bu surecte arkamdan aglamiyor kucagima gelmek istemiyorum ben de cok yipraniyorum dediginde cok dogru bu arada asil bagirmak istedigim de o degil kendim ben de kendi kendime bagiriyorum benim destekcim var kayinvalidem bakiyor sagolsun ama onlarla da altli ustluyuz cok soru soran covugumu kendi cocugu sanan tuhaf bir jadin onlarin beni bunaltmasi da bu hale getiriyor sanirim beni

Whitewomen35

Dodis İşte bazen desteğimiz yok deyip dert yakınabiliyoruz ama belkide en sağlıklısı bu. kimseyi duymamak görmemek gerekiyor ne olursa olsun çocuklarımızı bizden daha iyi kimse düşünüp sevemez . Sadece daha çok küçükler kendi içlerinde neler yaşıyorlar bilemiyoruz bağırmamaya sinirlenmemeye sabretmeye çalışmalıyız . Kendinizi kötü hissettiğinizde alın bebeğinizi dışarı çıkın hava alın ben artık öyle yapıyorum bize daha iyi geliyor inşallah zamanla düzelir toparlarız Allah sizinde yardımcınız olsun